Helaas echter, is optimisme alleen niet genoeg.
Het optimisme waarmee na de Tweede wereldoorlog Europa is opgebouwd is nu nodig om het continent te bevrijden van de misère waarin het eigenlijk al sinds de jaren zeventig zit.
Misère zeg ik, terwijl de welvaart zo extreem is toegenomen?
Ja, want die welvaart kwam er alleen maar omdat we leenden. We leenden in feite de welvaart van de rest van de wereld. Nu de rest van de wereld ook haar deel van de welvaart wil hebben, moeten wij haar weer (deels) inleveren. Goedschiks, danwel kwaadschiks.
Onze enorme welvaartssprong van de laatste dertig jaar is een leugen gebleken. We hebben haar bereikt door de monetaire regels met voeten te treden. De bankiers verzonnen geld en lieten iedereen dat verzonnen geld van hen lenen.
Door deze actie zijn we nu op een punt gekomen dat veel consumenten in feite nooit meer van hun schulden af kunnen komen. Alle huidige economische groei en meer dan dat is nodig om de groeiende schuld aan de banken te kunnen voldoen. Op die manier verliezen we in feite ieder jaar meer welvaart.
Er is dus een enorme omslag nodig om consumenten duidelijk te maken dat ze, ieder voor zich, in feite ook onafhankelijke staten zijn. Op dit moment is de echte staat virtueel failliet door enorme staatsschulden EN een tekort op de jaarlijkse begroting. Datzelfde beeld is er nu ook bij heel erg veel consumenten.
Het moet anders, immers wordt het anders ieder jaar een paar procent minder.
Als u los kunt komen van uw schulden zult u zien dat u meer over houdt. Uw inkomen blijft dan voor een groter deel ‘uw’ inkomen.
Nu betaalt u als consument gemiddeld een enorm deel aan belastingen EN een enorm deel aan rente en aflossing op schulden. Wie geen schulden heeft, ziet het netto inkomen enorm toenemen.
Het moet dan ook uw streven zijn om van de schulden af te komen, net zoals het in feite het streven van de overheid zou moeten zijn om zo min mogelijk geld te verspillen aan rente betalingen op schulden.
Dat streven naar meer welvaart en het streven naar meer geluk en een duurzamere samenleving, dat mis ik in vrijwel alle doelstellingen. Geen enkele overheid en vrijwel geen enkele consument is keihard bezig de schulden te beperken en de inkomsten te verhogen. Vrijwel niemand is actief bezig het bestaan te verduurzamen. Met name in dat laatste zit echter wel de oplossing van onze problemen.
