In het stuk van de Bank of England een opmerkelijke uitspraak over spaargeld van particulieren.
Er staat het volgende: “when households choose to save more money in bank accounts, those deposits come simply at the expense of deposits that would have otherwise gone to companies in payment for goods and services”.
Wat hier blijkbaar staat… ik geloof het zelf amper… is dat UW spaargeld in feite tot schade van ondernemingen op uw bankrekening staat. Er is blijkbaar iets misgegaan, want het gaat ten koste van geld op de rekeningen van ondernemingen. Dan was het geld voor het kopen of verhandelen van goederen of diensten gebruikt.
Sparen houdt dus niet in dat de bank meer geld heeft. Als u uw spaargeld opneemt en het uitgeeft bij een onderneming is er de kans dat de bank hetzelfde geld weer terug ziet, maar dan op de rekening van de ondernemer.
Meer of minder spaargeld houdt dus niet in dat er geld uit het banksysteem weg is of dat de bank ineens minder geld als onderliggende waarde heeft. Het staat meestal simpelweg op een andere rekening.
Een bank leent geen spaargeld uit, het feit dat een bank leningen verstrekt is de voornaamste reden dat (spaar)geld ontstaat! Dit is een heel ander verhaal dan we standaard van de banken over geld horen.
Stel even, u wilt een huis kopen. U gaat naar de bank en leent 300.000 euro.
Dat geld bestond nog niet. Het is ontstaan zodra u uw handtekening zette onder een contract waarbij u het te kopen huis in feite inzet als onderpand EN u bereid zegt te zijn om een rente te betalen over het bedrag dat de bank net voor u gemaakt heeft.
U koopt het huis. U heeft een schuld bij de bank, maar de verkoper heeft nu 300.000 euro op de bankrekening staan. Dat geld dat de bank creëerde is nu bij een andere rekening houder ineens spaargeld geworden. Voor de bank is er dus geen verschil. Er is 300.000 schuld en er is 300.000 tegoed. Dat is dus per saldo nul en dat is waar de bank ook in principe begon.
Zijn we dan als land ineens rijk met zoveel spaargeld?
Neen, want tegenover al dat spaargeld staan dus de leningen die anderen er voor zijn aangegaan.
Uiteindelijk is al ons geld een schuld aan de bank. Al die spaartegoeden in België en Nederland zijn gewoon een teken dat er erg veel geld van banken geleend is. Ter meerdere eer en glorie van de banken… Al dat spaargeld is in feite een teken van hun winst. Het is niet een teken dat we rijk zijn.
