In 1981 kreeg ik mijn eerste les in economie. Een docent gaf ons aan dat we pech hadden nu te leven, want het was na 1974, de oliecrisis, alleen maar erger geworden.
Hij bleek ongelijk te hebben, want Reagan kwam in Amerika aan de macht en die wist door enorme schulden te maken Amerika weer terug aan de top te krijgen. Pas in 1987 kreeg Amerika een eerste klap toen de beurs even een optater kreeg. Het was slechts een waarschuwing die in 1989 een herhaling kreeg. Niemand leerde de lessen, maar in 1991 begonnen in Nederland de massaontslagen.
Toch ging de beurs er in de jaren negentig er enorm op vooruit. De Internet hype tussen 1997 en 2000 bracht enorme winsten voor beleggers die er midden in zaten.
De onderliggende enonomie bleef echter achter. De Internet en technologie hype was een kaartenhuis, gebouwd op drijfzand.
De Internet en technologiebubbel barste begin 2000 en vrijwel alle rijkdommen gingen verloren.
Er moest wat veranderen en Europa vond de oplossing in haar nieuwe munt. Daarmee zouden de vaste rituelen en de vaste fouten van de verschillende landen doorbroken worden. De grotere eengeworden Europese economie zou de oplossing zijn.
De beurs was het er niet mee eens in in 2003 werd voor wat betreft de beurskoersen een dieptepunt bereikt. Toch leek het daarna te werken, alleen was niet op Amerikaans bedrog gerekend. In Amerika waren eind jaren negentig de wetten verdwenen die eind jaren dertig een herhaling van de toenmalige bankfouten moesten voorkomen. De banken hadden het echter in de jaren negentig met hun lobby voor elkaar gekregen dat die voor hen vervelende beperkende wetten verdwenen.
Het gevolg was dat de bankfraudes vanaf 2003 weer helemaal terug kwamen. Had je een hartslag, dan kreeg je in Amerika een hypotheek. Enorm veel Amerikanen kochten huizen die ze zich pertinent niet konden veroorloven.
Was het daar maar bij gebleven. Wat die Amerikaanse banken vervolgens deden, was die subprime hypotheken herverpakken en bij elkaar stoppen en ze aan Europese banken verkopen. En zo kwam de bankencrisis bij ons. Europese banken verkochten die rommel weer door aan pensioenfondsen maar ook aan lokale overheden en zo werd iedereen volgestopt met waardeloze rommel.
In 2008 barste de bom en bijna was het gedaan met de Westerse economieën.
Slechts door enorm veel geld te verzinnen en dit geld aan de banken te geven werd het systeem gered.
De banken waren gered, maar de economie zou nu de klap nog moeten verwerken. Daar zitten we nu dus midden in. Langzaam proberen we de honderden miljarden die verloren gingen en die vervolgens verzonnen werden te verwerken in de echte economie.
Dat kan alleen door een voortdurende inflatie waardoor vooral enorm uit de hand gelopen overheidsschulden minder waard worden.
Het geld moet minder waard worden, omdat anders die schulden van de overheden onbetaalbaar blijven.
Wie betaalt de crisis dus in feite?
– Iedereen met geld dat ze vasthouden in spaargeld op banken!
Dat kunt u zijn, maar het in ieder geval ook uw pensioenfonds. Dit proces gaat jaren duren en er is geen makkelijk alternatief voor.
Er zijn wel alternatieven, maar daar kiezen de machthebbers niet voor. Een ander geldsysteem, een gedekte munt. Dat zijn ingrijpende maatregelen die heel de machtstructuren raken.
Een voortdurende inflatie is veel ‘prettiger’. De machtstructuren blijven intact en men wordt zo langzaam minder welvarend dat we zijn als een kikker in het steeds warmer wordende water.
Wat kunt u doen om u te beschermen tegen deze voortdurende inflatie?
In ieder geval geen geld op de spaarrekening aanhouden. Dat geld is ieder jaar minder waard.
Beleggen in winstgevende initiatieven… Maar ja, hoe weet je vooraf wat winstgevend is?
Sparen in de vorm van goud en zilver.
Vastleggen in zaken die maandelijks geld opbrengen. Bijvoorbeeld onroerend goed dat verhuurd wordt.
Of… u legt het vast in beleggingen die er baat bij hebben als obligaties minder waard worden… Immers is de staatsobligatiemarkt de grootste bubbel die ooit op barsten stond. De vraag is slechts hoe lang het gaat duren, maar als een land als België geen rente hoeft te betalen op de door haar uitgegeven staatsobligaties, dan weet je dat er iets goed mis is.
