The Washington Post

Warren Buffett had/heeft een 24% belang in The Washington Post. Nu Jeff Bezos de krant overneemt, gaat Warren Buffett afscheid van die krant nemen. De geschiedenis van Buffett met die krant gaat ver terug.
Hij kocht zijn belang in het bedrijf The Washington Post ooit in 1973, ten tijde van het Watergate schandaal. Hij kocht het onder de voorwaarde dat hij de krant niet totaal zou overnemen. Hij was goed bevriend met de toenmalige eigenaresse van het grootste deel van de aandelen en directrice van de onderneming, toen nog vooral bestaande uit de krant al had de onderneming toen ook al wat belangen in TV zenders en Newsweek magazine.
Katherine (Kay) Meyer Graham was de dochter van een financier die de krant al in 1933 op een faillissementsveiling had gekocht. Ze heeft de krant 20 jaar mogen leiden, en gaf er leiding aan toen de krant haar meest beroemde periode doormaakte, namelijk de Watergate Affaire.
In 2004 had Warren Buffett 1,7 miljoen aandelen die hem in totaal 11 miljoen dollar gekost hadden en eind maart 2013 op papier 772 miljoen waard was. Naar verluidt zou Warren Buffett nu 56 miljoen voor zijn belang in alleen de krant hebben gekregen. Bezos nam heel de krant over voor 250 miljoen dollar, maar Bezos nam niet ‘het bedrijf’ The Washington Post over… Tenminste zo heb ik het begrepen. Immers zou het wel raar zijn als Buffett een belang van 772 miljoen zou verkopen voor 56 miljoen. De onderneming The Washington Post is tegenwoordig veel meer dan alleen een krant. Al die andere delen mag Buffett zijn belang in houden.
Vergis u overigens niet, de 11 miljoen dollar in 1973 zijn niet hetzelfde als 11 miljoen dollar nu… In feite zou je kunnen stellen dat Buffett zijn aankoopprijs terug heeft gekregen en daarvoor is alleen de krant verkocht, maar niet de rest van het bedrijf.
Warren Buffett heeft er een prachtige deal aan gehad. In de loop van jaren heeft de onderneming hem honderden miljoenen dollars opgeleverd.
Warren zal ongetwijfeld recent ook nog eens gedacht hebben aan Kay Graham die in 1973 zo bang was dat hij heel de krant zou overnemen. Ze was aanvankelijk doodsbang voor Warren, maar ze werd al snel zijn ‘ontwikkelde’ vriendin die hem kon introduceren in de high society. Als Kay een feestje gaf en ze dat wilde, dan kwam zelfs de president van Amerika nog opdraven. Al bij het eerste feestje dat ze voor Warren organiseerde zat deze naast Barbara Bush, de vrouw van toen nog de ambassadeur de VS bij de UN, die later acht jaar de vice president onder Reagan zou worden en vervolgens zelf 4 jaar president zou zijn. Ze is tevens de moeder van oud president George W. Bush, die na Clinton acht jaar president zou zijn. Kay wist wel hoe ze Warren moest introduceren bij de mensen die er in Amerika toe zouden gaan doen.
Kay Graham nam in 1963 het roer van de Washington Post over nadat haar man zelfmoord had gepleegd. Ze zou 20 jaar lang aan het roer van de krant staan.
Puur vanwege de oprechte vriendschap tussen Warren en Kay beloofde Warren plechtig dat hij nooit een poging zou doen om de tent zonder haar toestemming over te nemen.
Overigens was Kay ook gelieerd aan de Rockefellers en ondanks dat haar krant een president van Amerika ten val bracht, was ze voorstander van een overheid die bepaalde geheimen mocht kunnen hebben. In een speech bij de CIA gaf ze aan er geen probleem mee te hebben bepaalde dingen niet te publiceren. Wel vond ze dat de beslissing wel of niet te publiceren bij de pers diende te liggen.
Kay kreeg in 1972 een extreme waarschuwing van Nixon’s atterney general John Mitchell die het volgende zei: “Katie Graham’s gonna get her tit caught in a big fat wringer if that’s published.” Uiteindelijk moest Nixon vertrekken en verdween John Mitchell voor 19 maanden in de gevangenis voor zijn betrokkenheid bij de Watergate affaire. Kay heeft later zelf ook nog in 1998 de Pulitzer prijs gekregen voor haar memoires. Ze overleed 17 juli 2001 en heeft de aanslagen en de nieuwe wereld die daar door ontstond niet meer meegemaakt.