In Amerika wilde McDonalds haar medewerkers helpen om te leren hoe je beter met je geld om kan gaan. Er werd daarom een website opgezet waarop je werd geholpen met budgetbeheer.
Je moest je loon (bij McDonalds) invoeren en dan kon je je verschillende lasten en maandelijkse kosten opvoeren. Door te schuiven met kosten kon je zien hoeveel je over zou houden.
Je kon als laagstbetaalde medewerker volgens het programma nog makkelijk 27 dollar per dag overhouden. Er was maar één ‘maar’. Daar moest je dan wel een tweede full time baan voor bij nemen, want met alleen je loon bij McDonalds was het onmogelijk om rond te komen. Hoewel… Als je je verwarming volledig uit zou zetten, dan kon je het misschien toch nog nét redden!
En dat was dan al nadat ze de huur op de helft van de gemiddelde huurprijs hadden gesteld.
De meeste medewerkers bij McDonalds verdienen het minimumloon, zijnde 7,72 dollar per uur. Bij een gewone werkweek van 40 uur kom je dan netto uit op een maandloon van 1.100 dollar.
De stelpost voor de ziektekostenverzekering was op 20 dollar gezet. Vreemde zaak, want McDonalds biedt die zelf aan voor 61 dollar per maand.
Kortom, McDonalds realiseert zich donders goed dat met het hongerloon bij hen niet rond te komen is.
Henri Ford realiseerde zich een eeuw geleden ook dat zijn eigen medewerkers in feite te arm bleven. Hij verdubbelde de lonen en dat was de aanleiding voor heel wat bedrijven om de lonen ook omhoog te brengen, waarna de goede tijd voor de Amerikaanse consumenten begon.
Een eeuw later is er in Amerika een duidelijke tweedeling. Er is de financiële sector alwaar de elite extreem grote bedragen krijgt en er is de rest van de economie waar McJobs steeds talrijker worden en je zelfs met een baan voor 40 uur niet rond kan komen.
En die samenleving moet als geheel overleven? Ik vrees dat dat er niet inzit. Het is slechts de vraag wanneer de meute begint te muiten.
Oeps, McDonalds iets te scheutig met informatie
82
previous post