Eén van de zwarte zwanen van de laatste tien jaar is de totaal onverwachte opkomst van Natural Gas als energiebron. Zelfs in Amerika zelf waren de topmensen in de energiesector niet voorbereid op de Natural Gas revolutie.
Een man als T. Boone Pickens liet zich volkomen verrassen, maar heeft zich daarna gerevancheerd.
Maar Natural Gas is uiteindelijk zelf wel een ramp geworden.
Op meerdere vlakken zelfs.
Ten eerste het milieu. Men deed maar wat in het begin. Naar schadelijke milieu gevolgen werd amper gekeken. Daarmee is veel schade aangericht, ook voor de naam van de sector zelf.
Tegenwoordig is het WEL mogelijk om zonder milieuschade te werken. Maar nu is de publieke opinie al zo negatief, dat men zich niet meer door zoiets als nieuwe feiten wil laten afleiden.
Ten tweede is het een ramp geworden omdat er veel te veel Natural Gas tegelijk op de markt kwam. Concessies werden verstrekt op de voorwaarde dat er productie geleverd moest worden. Iedereen leverde dus productie, maar de vraag naar gas liep niet zo snel op.
Het gevolg was dat de prijs van Natural Gas in Amerika daalde onder 2,5 dollar per eenheid. Dat terwijl de kostprijs gemiddels op 6 ligt.
De gedwongen productie is daarom nu tot een ramp aan het leiden. Men put de bronnen uit en levert gas met verlies. Zuinig hoeft niemand van de gebruikers te zijn, het gas is praktisch gratis.
Voor iedereen zou het veel beter zijn als de totale productie per direct gehalveerd zou worden.
Niemand wil dat echter, omdat ze geen marktaandeel willen verliezen, of de concessies niet willen verliezen.
De derde ramp is het feit dat er nu extreem veel aanbod is, maar in tegenstelling tot de ouderwetse manier van aanboren en produceren is de levensduur van een fracking bron veel korter. We weten nu dus al dat de huidige bronnen vrijwel zeker nooit geld gaan opleveren. Pas bij de volgende generatie bronnen op dezelfde concessies kan er mogelijk ooit winst gemaakt gaan worden.
Daar houden beleggers echter geen rekening mee. Men hoopt op een snel herstel van de gaskoers.
Maar hoe en wanneer zou dat herstel van de koers er moeten komen? De productie loopt nog altijd op en de vraag stagneert. Op geen enkele wijze kan onder die voorwaarden de prijs met 200% omhoog.
Als lemmingen lopen olie en gasbedrijven elkaar achterna. Willens en weten gaan ze contracten aan die economisch nergens op slaan. De angst om marktaandeel te verliezen is echter groter dan de economische wetenschap dat er op deze koersen geen winst te maken is.
Net zoals men in de Telecom sector te hoge biedingen doet op frequenties om maar te voorkomen dat anderen er mee gaan lopen, zo blijft men concessies kopen en omzetverplichtingen aangaan die in feite economisch nergens op slaan.
Pas als er enkele grote partijen failliet gaan zal er verandering komen. Het vervelende is dat die faillissementen betaald gaan worden door beleggers die nu nog vol hoop in de Natural Gas sector aan het beleggen zijn. Verblind door de hype. Het zijn namelijk niet alleen de ondernemers in die sector die stom bezig zijn.
