De onderdelen van waaruit Berkshire Hathaway bestaat zijn stuk voor stuk pure kwaliteit. Er is maar één nadeel…
Het is allemaal saaie kwaliteit. Oerdegelijke bedrijven die jaarlijks hun winst maken. Ze zijn bijna nooit onderdeel van schandalen en hun CEO’s zijn van bijna onbesproken gedrag.
Kortom, saai.
Het is niet zo gek dat in een goede beurs zoals we die nu kennen de saaie bedrijven achterblijven.
Rente levert niets op, obligaties worden link, onroerend goed is nog twijfelachtig, dus waar gaat het geld heen? Jawel, naar de beurs.
Maar van saaie bedrijven weet je wat je er van kan verwachten. Veel beleggers willen geen saaie zekerheid, ze willen speculatieve kansen op grote winst.
Liever dus aandelen van een bedrijf dat heel mooi kan worden dan aandelen van een bedrijf wat vreselijk voorspelbaar is.
Het is geen verrassing dat de beste belegger ter wereld het met zijn oerdegelijke maar ook saaie aandelen nu even aflegt tegen de veel speculatievere S&P500 index.
De vraag is of het erg is.
Is een degelijke winst halen, maar er weinig risico voor lopen erger dan een mooie winst halen, maar weten dat je bij een sentimentswisseling er wel heel snel uit moet zijn?
Het punt is, dat snel eruit moeten zijn, is heel moeilijk. Soms lukt het, vaak niet. Wat je nu dus verliest vanwege de saaiheid, kan je straks winnen als de saaie bedrijven het weer winnen van de speculatieve posities.
Ik kies daarom liever voor saai en degelijk. Het is op de langere termijn een betere positie dan het gooi en smijtwerk van bedrijven die soms wel en vaak niet waarmaken wat ze beloven.
Berkshire Hathaway is en blijft bij mij onderdeel van de portefeuille.
Berkshire Hathaway, pure kwaliteit
81
previous post