Met uw bank, mogen wij u vragen…

Beste Mijnheer Lassing, met uw persoonlijke bankier. Ik wil met u weer even uw rekeningen doornemen. Schikt het om binnenkort een keer op kantoor langs te komen?
Dus ik deze week naar de bank. Ik had al een donkergrijs vermoeden waar het naar toe zou gaan.
– Welkom mijnheer Lassing. Kopje koffie? Waar ik het met u over wilde hebben is de rekeningen die u bij ons heeft. Het zijn er nogal wat, maar het valt ons op dat u de laatste maanden op grote schaal geld aan de rekeningen heeft onttrokken. Mag ik u vragen waarom?
* Ja… (stilte)
– Hmm, misschien begreep u de vraag niet. Mag ik u vragen waarom u zoveel geld opgenomen heeft?
* Aah, nu begrijp ik het, u begreep mijn antwoord niet. Ja, u mag dat vragen.
– Haha, nu begrijp ik u inderdaad. Ik zal mijn vraag anders stellen. Wat is de reden dat u uw geld opgenomen heeft?
* Een privé reden.
– U wilt het niet vertellen?
* Oh, is een privé reden niet duidelijk genoeg? Ik vertel het genoeg, maar ik heb er geen behoefte aan om het u te vertellen. Ik ken u amper, wat heeft u met mijn privé aangelegenheden en over mijn eigen geld te maken?
– Daar heeft u een punt. Ik zal uitleggen waarom we dat al bank graag zouden weten. We willen immers u als klant het beste kunnen bedienen.
* Daar hadden jullie als bank dan 15 jaar eerder aan moeten denken, want ik constateer dat bijna alles dat jullie de afgelopen 15 jaar aan producten uitgebracht hebben op de één of andere manier, fraude, bedrog of oplichting was. Zelfs op dit moment is jullie hypotheekrente hier ruim een procent hoger dan in Duitsland of België. Als jullie echt zo graag iets goeds voor de klanten willen doen, kom dan met eerlijke producten tegen eerlijke tarieven.
– Dat heb ik niet in de hand, dat is het beleid van de bank vrees ik. Maar mijnheer Lassing, graag zou ik toch uw situatie tegen de mogelijkheden van de bank aanhouden. Misschien kunnen we u toch uw situatie even doornemen om te bezien of we u beter van dienst te kunnen zijn.
* Wat had u daarbij in gedachte? Welke producten hebben jullie die zo interessant zijn dat ik die bij jullie en niet bij anderen zou willen afnemen?
– Daar komen we misschien achter als we uw situatie doornemen.
* U heeft de gegevens van de rekeningen, wat heeft u nog meer nodig dan deze feiten?
– Ik zou bijvoorbeeld graag met u doornemen of u zakelijk investeringsplannen voor het komende jaar heeft?
* Ja, die heb ik, maar het spijt me voor u, een bank is de laatste plek waar ik naar geld voor mijn investeringsplannen zou gaan zoeken. Jullie geven een paraplu als de zon schijnt en als het regent moet ik de paraplu inleveren. Leningen ga ik dus bij u niet aan.
– Wilt u misschien toch bij ons zakelijk of privé sparen als we u een opslag van 0,5% op de rente geven? U haalde nogal wat geld van de rekeningen het afgelopen jaar. Als u dat geld terugstort en een jaar vast op de rekening laat staan, dan geven we u een opslag van 0,5%.
* Nee dank u. Zelfs met die opslag zou de koopkracht van de geld na dat jaar zijn afgenomen. Ik zou dan genoegen nemen met een 100% zeker verlies. Zo zit ik niet in elkaar.
– U maakt het me niet gemakkelijk.
* Dan kunnen we elkaar een hand geven, want de bank heeft het mij en alle andere klanten ook niet makkelijk gemaakt. Het spijt me voor u, maar in mijn ogen werkt u bij en voor de vijand. Ik heb helaas bankrekeningen nodig, maar ik zie banken als kwaadaardige instituten die volledig hervormd en misschien zelfs wel helemaal gesloten moeten worden, waarna er nieuwe instituten onder nieuwe regels moeten komen. Ik neem het u persoonlijk niet kwalijk, maar ik heb niets meer op met de banken. Het zijn bronnen van kwaad. Het is gelegaliseerde criminaliteit.
U werkt in mijn ogen voor een criminele organisatie met vertakkingen in alle oorden waar ook drugsgeld en zwart geld aanwezig is.
– Dat zijn harde woorden.
* Ja, en kijkt u maar naar de schandalen van de laatste jaren. Moet ik ze opnoemen, of weet u eigenlijk ook wel dat er toch wel een akelige kern van waarheid in mijn betoog zit?
– Het waren uitzonderingen, einzelgängers die de fraude pleegden.
* Als een bedrijftak zoveel fraudes en bedrog zaken laat gebeuren, dan kunnen we toch serieus niet meer over incidenten praten? Dan is toch het hele bedrijf en de hele sector verrot? Kijk naar LIBOR. Heel dat systeem was gebouwd op het vertrouwen in bankiers. Maar het systeem was verrot omdat je bankiers tegenwoordig niet meer kan vertrouwen… En met die conclusie wil ik graag dit gesprek eindigen. Als ik de bank nodig heb en alle andere opties zijn uitgeput, dan meld ik me wel. Ik zou graag de aantekening in mijn dossier willen hebben dat ik geen prijs meer stel op een gesprek met de accountmanager. Het is niet persoonlijk tegen u, maar zoals gezegd, het instituut waarvoor u werkt is in mijn ogen de vijand van de samenleving en de democratie.