Recent werd bekend dat George Soros met een positie van maar liefst 28 miljard dollar short was gegaan in een markt die op maandbasis niet eens zo groot is.
Die markt ging dan ook zwaar onderuit omdat er ineens heel veel aanbod was.
Nu heb ik enkele bedenkingen.
Stel even, George Soros had de order ingelegd, maar de koers was niet gezakt. Hij was dan mogelijk failliet gegaan… hetgeen wil zeggen dat hij de brokken aan de andere marktparticipanten had gelaten. Die hadden maar moeten zien hoe ze de volkomen in de war gebrachte markt dan hadden moeten redden.
Of, zoals nu gebeurde, de koers stort in elkaar… Hij heeft nu een enorme winst, maar de rest van de markt zit met de gebakken peren. Niemand behalve Soros kon voorzien dat er zo’n grote order aan zat te komen.
Daar kon je dus geen enkele rekening mee houden. Alleen Soros was op de hoogte en daarmee was het dus voorwetenschap.
Mijn vraag is, is het wel kies om één marktpartij de kans te geven een zo’n grote positie in de markt in te nemen?
Is dat nog wel eerlijk?
Zouden we niet beter af zijn als er een maximum percentage bestaat? Natuurlijk kan dat ook weer omzeilt worden, door bijvoorbeeld samen te werken, maar de partij loopt dan wel meer risico dat er gepraat gaat worden, of dat een partner hem toch een oortje aan gaat naaien. Immers, gaat het mis, dan is het einde verhaal voor je.
Ik ben voor vrije handel, maar George Soros bewijst dat totale vrijheid in mensen als George Soros het slechtste in ze boven haalt. Wat mij betreft dus reguleren en in bepaalde deelmarkten maximale posities afspreken. Het is er al in de voedsel sector, het zou ook bij goud, zilver en andere valuta moeten.
Maximale orderomvang
89
previous post