Nu de verkiezingen en het voetbal er in rasse schreden aankomen, ontkomen we niet aan woordgrapjes rondom deze thema’s.
Waar staan we als beleggers in dit veld? Het gekke is dat beleggers geen politieke kracht, maar ook geen politiek item vormen. Hooguit zien we dat de zeggenschap beperkt moet worden. Alsof we als aandeelhouders veel te zeggen hebben! De politieke partijen die zo’n item in hun beleid hebben opgenomen zitten vol onder de plak van de managers van de grote bedrijven. De mensen die in feite een baantje hebben, maar dan en baantje met onbeperkte macht en onbeperkte inkomens. Die lobby is sterk. De groep topmanagers is tezamen met het grootkapitaal een machtig blok in de zeggenschap over Nederland. Ze bepalen de richting van de Centrale Bank, ze bepalen de zeggenschap van aandeelhouders buiten hun clubje.
De politiek heeft niet veel verstand van beleggen. Waar ze meer verstand van hebben is ‘inkomen’. Daar is dan ook veel meer aandacht voor.
Links Nederland wil vanwege de ‘eerlijke verdeling’ hogere belastingen voor de hogere inkomens, maar is dat uiteindelijk wel zo eerlijk?
Deze week had ik daarover een discussie met een collega atletiek trainer. (Ik ben in mijn vrije tijd atletiektrainer) Hij is werkloos geraakt en vanuit dat perspectief bezien vond hij het wel ze eerlijk als ook werklozen een hoog inkomen zouden genieten. Hij had dus geen goed woord over voor bijvoorbeeld de VVD plannen.
Waarom is een hoog inkomen vanuit werk ten opzichte van uitkeringen oneerlijk? Misschien is wel veel oneerlijker dat vieze beroepen ook zo slecht betaald worden. Of gevaarlijke beroepen? Wie gaat er nog werken als uitkeringen makkelijk te krijgen zijn en geen inkomensverlies geven?
Wat ook blijft knagen is het feit dat ambtenaren zoveel verdienen. Zouden die relatief veilige banen niet een veel lager loon moeten geven om toch wat te ontmoedigen dat je in die niet producerende banen blijft hangen?
Zou de creativiteit niet geholpen zijn met het feit dat producerende banen beter belonen? Zouden Nederland en België er niet beter voorstaan als dat het feit was?
Dan de aan loon gerelateerde belastingen, nu ook een heikel punt in de politiek.
Ik ben de laatste om het gegraai van de top van ondernemend Nederland goed te keuren. Ik denk echter dat een maximum loon stellen zoals bijvoorbeeld 40x maximaal het loon van de minst betaalde medewerker voor de CEO veel beter werkt dan straks 65% belasting heffen. Het enige wat ze doen, is hun eigen loon nog extremer optrekken, of als CEO ‘officieel’ in het buitenland gaan wonen. Ik ken er één die in Zuid Frankrijk woont. Hij vliegt meerdere keren per week op en neer. Waanzin!
Daarbij straf je met die hoge belastingen ook echte ondernemers. Ondernemers die enorme persoonlijke risico’s nemen via hun ondernemerschap. Als je dat succes afstraft met enorme belastingen op het moment dat je eindelijk succes hebt, wie gaat er dan nog ondernemen? Uiteindelijk zijn het die ondernemers die keer op keer nieuwe banen creëren.
De te hoog betaalde CEO’s krijgen hun enorme inkomens niet omdat ze banen creëren, maar vaak omdat ze banen schrappen! Dat is de laatste jaren de grote diefstal en grote onrechtvaardigheid. Dat is dus waaraan gewerkt moet worden! Het gegraai moet ene keer stoppen want anders gaat het echt een keer onrust geven.
Ik ben dus voor een eerlijke verdeling, maar daar zie ik totaal iets anders in als politiek links… maar uiteindelijk ook zoals dat politiek rechts dat ziet.
Die politici zijn tegenwoordig ook alleen maar beroeps politici. In feite zijn het acteurs die een image neerzetten en op basis van dat image gekozen hopen te worden. De oplossing om uit de crisis te komen heb ik ondertussen nog nergens gelezen. Het is meer pappen en nathouden en allemaal blijven ze in mijn ogen in het middenveld hangen.
