Economie, overheid en rente

Vorige week schreef ik al dat de historisch lage rente lijkt aan te geven dat het vertrouwen in de Nederlandse (en Belgische) overheid groter is dan ooit. Terwijl we allemaal weten dat dit onzin is.
NIEMAND denkt serieus dat de huidige overheid beter is of meer te vertrouwen is dan de overheid die we  wanneer dan ook in de geschiedenis hadden.
Kortom, er is iets mis.
Ergens is een beweging ontstaan die uniek is. Uniek en daarmee onjuist.
Die huidige weeffout wordt een keer uit het systeem gehaald, maar meestal is dat niet een proces van geleidelijkheid. Bijna altijd komt de correctie als een schok. Ineens schrikt iedereen wakker en begrijpen ze allemaal tegelijk dat ze ingedommeld waren.
Ik weet niet wanneer de meute deze keer wakker gaat worden. Ik weet echter wel dat het vermeende vertrouwen in de Nederlandse overheid klinklare onzin is.
Ik ken niemand die met droge ogen durft te beweren dat onze overheid zo fantastisch is dat hij of zij graag voor een periode van 10 jaar geld aan deze overheid geeft met rentevergoeding van ongeveer 1,5% terwijl de inflatie het dubbele is. Geen mens die dat serieus met zijn eigen geld overweegt.
Kortom, er is iets anders gaande. Deze lage rente wordt gerealiseerd met andersmans geld.
Pensioenfondsen of de centrale bank zelf zijn de zaak aan het flessen. De pers (in dit geval AFN) pakt het kritiekloos op. Ik stel er de nodige vragen bij.
Wordt op tijd wakker, want dit gaat mis en dan gaan de houders van die schulden een probleem hebben.