Dirk Scheringa persoonlijk aangesproken

Normaal gesproken is het zo dat je als directeur of bestuurder van een BV of NV niet persoonlijk wordt aangesproken. Er zijn echter uitzonderingen. Namelijk als de curatoren van mening zijn dat er sprake is van fraude, nalatigheid of mismanagement.
Bij Dirk Scheringa is volgens de curatoren sprake van het laatste.
Ondanks meerdere waarschuwingen van medebestuurders werd het beleid door Dirk niet aangepast en uiteindelijk ging DSB onderuit.
Dat het laatste zetje door DNB is gegeven en dat die er niet zo’n frisse rol in speelde, dat lijkt wel vast te staan, maar DSB had niet onderuit kunnen gaan als Scheringa zichzelf en zijn bedrijf al niet zo uit balans had gebracht.
Maar dan. Dan zijn de curatoren van mening dat er reden is om persoonlijk aan te spreken. Dan komen ze beslag leggen. In het geval van Dirk denken ze dat hij nog onroerend goed ter waarde van het niet misselijke bedrag van 2,5 miljoen heeft.
Twee huizen met daarbij een stukje grond zijn daarom aangewezen en er is beslag op gelegd.
Dirk zelf vertelde indertijd dat hij persoonlijk niets meer had… Dat klinkt nu wat vreemd, want als de curatoren denken dat het nog 20 miljoen waard is, dan heb ik een andere definitie van het woordje ‘niets’. De curatoren denken namelijk dat hij buiten de huizen nog meer bezittingen heeft. Zo heeft hij in de loop van de jaren 9 miljoen dividend aan DSB onttrokken. Waar is dat geld heen gegaan? Bij het faillissement van DSB hebben de curatoren overigens al direct 700.000 euro geblokkeerd. Daarvan kreeg hij 100.000 uitgekeerd vanwege het depositogarantiestelsel. De rest is hij, net als de onfortuinlijke spaarders met meer dan 100.000 op de rekening, kwijt. Hij vordert die nu terug en hij gaat het krijgen als de boedel van DSB voldoende opbrengst geeft. Die kans lijkt niet groot te zijn. Een deel van die gelden moet immers van Dirk zelf komen en hij stelt niets meer te hebben. De curatoren blijven ondertussen zoeken naar sporen van meer bezittingen.