Inflatie

We lezen nu overal dat de inflatie te laag is naar de mening van de centrale bankiers en politici.
De reden daarvoor heb ik al vaak genoemd en is het feit dat met een hoge inflatie in feite u de schulden van de overheden gaat betalen. U heeft immers spaartegoeden en de overheid heeft schulden. Met inflatie wordt geld minder waard, maar schulden worden dat ook.
Dat is de reden dat de inflatie nu omhoog moet…
Maar u hoeft natuurlijk niet als een mak schaap uw koopkracht af te laten pakken.
Ik neem toch aan dat u slimmer dan dat bent.
De dollar verloor sinds begin 1900 zo’n 96% van haar koopkracht. De Euro bestaat zo lang nog niet, maar grofweg zou u kunnen stellen dat in twaalf jaar de koopkracht gehalveerd is.
Spaargeld is dus waanzin!
Maar wat dan wel?
Goud steeds van 2000 tot 2011 enorm, maar wie kijkt in andere periodes zal heel andere resultaten zien. Immers van de top in 2011 rond de 1900 dollar, daalde goud naar 1200 en het noteert nu rond de 1300.
Ik heb altijd al gezegd dat ik iedere maand goud koop. Daarmee koop ik dus zowel op de top, als op de bodem.
Mijn persoonlijke geluk is dat ik rond de 1650 dollar in 2011 mijn goud verkocht heb, maar ik ben ook daarna wel iedere maand blijven kopen. Het goud dat ik dus nu heb, is gemiddeld duurder ingekocht dan de 1300 dollar die nu op het bord staat.
En zelfs dan is het verlies ten opzichte van puur alleen euro’s aanhouden niet zo heel groot. De euro werd immers ook minder waard qua koopkracht.
Aandelen, en dan vooral aandelen van structureel winstgevende bedrijven, kennen ook een zekere bescherming tegen inflatie. De koers stijgt namelijk als het bedrijf evenveel waarde houdt. Immers wordt dan de inflatie via de koers gecorrigeerd.
Dat loopt echter niet 1 op 1 gelijk op met de inflatie. Aandelen kennen periodes van stijging omdat het houden van aandelen populair is, en periodes van daling omdat men minder vertrouwen in bedrijven of de economie heeft. Maar per saldo wordt de inflatie wel verrekend.
Ter bescherming tegen inflatie zijn aandelen dus wel te gebruiken.
Onroerend goed is ook een markt die los staat van inflatie en toch ook weer niet. De marktbewegingen staan er los van, en toch is er over de langere termijn een zekere verbinding. Alleen onroerend goed verouderd. De lange termijn is dus lastig, want je moet dat onroerend goed wel onderhouden en af en toe zelfs opnieuw opbouwen. Grond is wat dat betreft makkelijker, maar grond is weer afhankelijk van wat er mee gaat gebeuren.
Een goede vriend van me had een mooie lap grond in bezit. Perfect gelegen en al jaren in gebruik als landbouwgrond, net naast het dorp. Perfect dus. Er werd echter een industrieterrein gepland en hij werd gedwongen zijn grond tegen een schandelijk lage prijs te verkopen aan de gemeente. Die vroeg weer een hogere prijs aan de projectontwikkelaar en die liep er uiteindelijk op binnen toen de grond tegen topprijzen van de hand ging naar de bedrijven die zich er wilden vestigen. Daar sta je dan met je grondbezit…
Dan toch liever aandelen?
Het grote voordeel van beursgenoteerde aandelen is hun verhandelbaarheid. Het nadeel is dat je geen invloed hebt op het beleid van de onderneming. Je kan er dus maar niet zo op vertrouwen dat het management altijd het beste zal doen.
Dat hebben we de laatste twintig jaar voldoende gezien. Als je dus aandelen hebt, dan pleit er wat voor om slechts globaal te kijken naar het beleid van de onderneming en de structurele winstgevendheid van de onderneming. Meer aandacht zou uit moeten gaan naar het sentiment op de beurs. Kopen, houden en verkopen zouden voor een winstgevende strategie dus bepaald moeten worden door de koersvorming op de beurs. De gisteren genoemde strategie is er één mogelijkheid voor.