De laatste weken zijn we druk geweest om een huurhuis in Nederland netjes terug te geven aan de verhuurder. Het was een rollercoasterride. Drie nieuwe huurders die dachten kans te maken en met twee van hen hadden we afspraken lopen.
Uiteindelijk is het op het laatste moment toch de voor ons meest gunstige nieuwe huurder geworden. Iemand die de luxe zonwering graag wilde hebben en daarmee akkoord ging dat we de vloerbedekking zouden laten liggen.
Dat scheelde ons een heleboel werk. Met name de beklede trap was voor ons een grote zorg.
Nu kon ik gisteren zonder veel zorgen de zaak overdragen en hoewel ik mijn gereedschap mee had, bleef het bij twee schroeven die ik nog moest verwijderen.
Een enkele schroef laten zitten had ons 60 euro kunnen kosten. In totaal hadden we ook alles aan de verhuurder over kunnen laten en daarvoor dan 4.300 euro moeten betalen. Dat bleef ons dus bespaard. Als het de nummer twee was geworden, had ik afgelopen weekend druk werk aan het huis gehad.
Ook voor de drie potentiële nieuwe huurders was het een rollercoasterride. Deze drie potentiële huurders hadden het idee dat ze kans maakten op het huis. Voor hen ook een tijd van hoop en vrees. Hebben we het huis wel, of grijpen we (weer) naast het net…
Uiteindelijk werd het een in scheiding liggende vrouw met twee naar de basisschool gaande kinderen.
Voor ons een hoofdstuk afgesloten en voor dat gebroken gezin een nieuwe start.
