Een (te) gekke reclame (Tom Lassing)

Rayton Solar heeft een prachtige nieuwe manier gevonden om veel minder afval te produceren als ze silicium nodig hebben voor de panelen. In plaats van enorm verspillend te zagen, werken ze op nano niveau en weten ze een dikte van drie nanodeeltjes los te weken van een groot blok silicium.
De normale gang van zaken is zagen en dan wordt een 100 nanodeeltjes dikke plak afgezaagd, waarbij nog eens een dubbele dikte verloren gaat door het zagen.
Rayton weet dus extreem zuiniger om te gaan met silicium.
Dat is heel mooi en veel goedkoper… Prachtige reclame natuurlijk, maar wat hebben we daar als consumenten aan als hun paneel in de winkel uiteindelijk toch duurder is dan de panelen van andere leveranciers?
The proof is in de pudding.
Ze moeten echt goedkoper in de winkel zijn, wil deze manier van aanprijzen van de panelen ook effectief zijn. Het gebruikte silicium is daarbij lang niet de belangrijkste kostenpost voor een zonnepaneel.
De vraag is zelfs hoe groot de impact van de prijs van dit materiaal per paneel is. Immers wordt er veel meer aluminium en glas per paneel gebruikt. Is dat materiaal goedkoper dan silicium?
Kortom, het is net als in de voedsel en verzorgingsindustrie een kwestie van marketing.
Het is een leuk verhaal, maar als je naar het hele plaatje kijkt, dan is het waarschijnlijk ook echt alleen maar ‘een mooi verhaal’.
Dit bedrijf heeft ondertussen wel 5 miljoen dollar vanuit crowdfunding bijeen weten te krijgen. Er zijn dus al heel veel mensen voor dat leuke verhaal gevallen.
Ik ben echter nog niet overtuigd van de waarde van hun verbetering van het proces. Waarschijnlijk zouden ze veel meer verdienen als ze hun procedé in licentie zouden geven aan andere zonnepaneel producten. Dat zou in mijn ogen meer opleveren dan de zoveelste producent van zonnepanelen worden.