De rol van megasteden (Tom Lassing)

In de wereld ontstaan op dit moment enkele megasteden die makkelijk qua inwonersaantal net zo groot zijn als heel de Benelux.
Kunt u zich indenken, een stad met 25 miljoen of meer inwoners?
Het is al realiteit.
Tokio kent al 13,6 miljoen inwoners, maar kijken we naar de metropool, dan praten we over bijna 40 miljoen inwoners.
In feite is Tokio een reeks aan megasteden die ondertussen gewoon aan elkaar zijn gegroeid.
In Tokio is nu zichtbaar dat zo’n megastad een heel unieke vorm van besturen vergt.
Inwoners willen niet in een stad van 40 miljoen mensen wonen, maar willen in een veel behapbare entiteit wonen. Daarom bestaat Tokio tegenwoordig uit 23 speciale wijken die ieder voor zich sinds 2000 een stad zijn en apart als stad bestuurd worden. Daarnaast zijn er dan nog 26 andere grote steden, 5 kleinere steden en zelfs 8 dorpen.
Tokio is daarmee bijna een land in een land geworden. Als we kijken naar “Groot Tokio”, dan wonen daar in feite al 40 miljoen personen.
Tokio als stad bestaat dus niet meer, terwijl we haar wel als stad zien liggen.
De stad Tokio is echter niet als één stad te besturen. Dat is simpelweg onwerkbaar geworden.
Toch is er wel een gouverneur en een bestuur van heel de metropool. We kunnen dat zien als een tussenlaag zodat er tussen al die steden die samen Groot Tokio vormen en het landelijke bestuur er nog op bepaalde onderwerpen een bestuurlijke laag zit. Immers moeten die losse steden uiteindelijk wel samenwerken om het één geheel te houden.
Watervoorziening, riolering, brandweer, het zijn allemaal taken die op een hoger niveau dan per stadsdeel geregeld moeten worden.
Maar ook ‘gewoon’ democratie komt beter tot zijn recht als inwoners deel uitmaken van een overzichtelijk geheel waarbij ze enige invloed op hun leefomgeving hebben. Het is echter aantoonbaar minder democratische invloed die je hebt als je, zoals ik, in een dorpje met 30.000 inwoners woont. Het blijft wel een stad van misschien wel een miljoen inwoners waar je deel van uitmaakt. Het kan haast niet anders of bepaalde onderwerpen zijn dan op een nog lager plan geregeld en inwoners zullen daar ongetwijfeld enige invloed op uit kunnen oefenen.
Zo’n stad in het grotere Tokio is qua inwonersaantal al zo groot als een provincie in de Benelux. Het is bijna niet te bevatten.