Vorige week is in een vrijwel lege Tweede Kamer een presentatie en debat geweest over ons geldstelsel.
Het feit dat de Tweede Kamer vrijwel leeg was, geeft aan dat de politiek in feite de connectie met de samenleving niet alleen kwijt is, maar er ook schijt aan heeft.
Juist omdat er zo weinig burgerinitiatieven zijn, had er vanuit de Tweede Kamer veel meer aandacht voor mogen zijn. Een schandelijke gemiste kans van de politici die we daar verkozen hebben.
In feite zouden de Tweede Kamerleden die niet aanwezig waren met naam en toenaam genoemd moeten worden zodat de kiezers ook weten wie er echt gewoon schijt aan hen hebben. Als ze zich dan ergens laten zien kan hen gevraagd worden waarom ze er niet waren.
Het feit dat zo’n belangrijk onderwerp op vrijwel geen aandacht van de politiek kan rekenen, is ontluisterend.
Er gaat niets veranderen omdat ze niets willen veranderen. Waar zijn ze bang voor?
“Weten” ze al dat meerdere Amerikaanse presidenten mogelijk vermoord zijn omdat ze aan het geldstelsel wilden morrelen? Weten ze dat Saddam Hoessein en Ghadaffi in feite hetzelfde wilden en vooral als gevolg daarvan vermoord werden?
Ja, als we de bankiers hun macht willen ontnemen omdat we het geldstelsel willen veranderen, dan gaat er mogelijk bloed vloeien. De bankiers laten het niet zomaar gebeuren. Maar dat mag ons er niet van weerhouden het toch te proberen en er naar te streven.
Angst mag ons niet regeren. De wens een betere samenleving te creëren moet voor alle angst gaan.
