Biden in Kiev

Gisteren heeft zelfs de president van de VS persoonlijk een bezoek gebracht aan Kiev.
Dat is een jaar na de start van de oorlog een slag in het gezicht voor Putin. Immers, heel de wereld heeft nu kunnen zien dat Rusland deze oorlog, die het in drie dagen wilde winnen met in feite een soort van staatsgreep in Oekraïne, pertinent niet gewonnen heeft.
Juist die symboliek van een jaar wilde Putin gebruiken om te laten zien hoe sterk Rusland is. Het Russische lente offensief is echter vooralsnog op vrijwel niets uitgelopen. Enkele grote aanvallen zijn in de kiem gesmoord en daar waar er enige terreinwinst is, is er strategisch gezien niet veel aan waarde gewonnen.
Die paar meters Oekraïens grondgebied zijn nu roodgekleurd van Russisch bloed.
De verliezen voor de Russen zijn werkelijk enorm, omdat het voor de Russen steeds meer een oorlog te voet aan het worden is.
Steeds meer lees ik in de pers dat het de verwachting is dat deze oorlog nog jaren zal duren. Ik kan dat uiteraard niet uitsluiten, maar ik verwacht nog altijd dat het Russische front nog in 2023 in elkaar klapt en dat de Russen vrijwillig heel Oekraïne gaan verlaten om te voorkomen dat ze werkelijk militair compleet verslagen gaan worden. Misschien moet Kiev eens gaan denken aan een symbolische maar grote handreiking aan Rusland die ze dan op dat moment van een Russische militaire ineenstorting aan Rusland kunnen doen.
Bijvoorbeeld geen volwaardig lid van de NAVO worden, maar slechts een verdrag met de NAVO en met Rusland sluiten over de zelfstandigheid van Oekraïne. Zo heeft Rusland dan een ‘overwinning’, en is de veiligheid van Oekraïne hopelijk toch gewaarborgd.
Hoe dan ook, zo ver is het nog niet, maar ik zie eerder een ineenstorting dan nog jarenlang strijd. Een jarenlange strijd zou immers voor iedereen heel vervelend zijn. Oekraïne wil immers heropbouwen en Rusland gaat een jarenlange strijd ook keihard voelen, want de economie daar krijgt nu de eerste klappen en dat gaat vanaf nu alleen maar erger worden.