Dat rente over verzonnen geld in feite diefstal en oplichting is, daarover zijn de veel mensen het wel over eens. Ik wil eens een suggestie doen als alternatief.
Een bedrijf, of persoon mag geld uitbrengen op basis van een onderpand, maar degene die die geld gaat lenen hoeft het nooit meer terug te betalen.
De uitbrenger van het geld krijgt een onderpand en als de lener zich niet aan de afspraken houdt, dan wordt, onder voorwaarden, het onderpand van degene die het geld uitleende.
Maar… Degene die het onderpand beschikbaar stelde en het gecreëerde geld verkreeg, die betaalt een vergoeding voor de dienst.
En die vergoeding is de rente, maar alleen tot het initiële geleende bedrag is betaald.
Daarna vervalt de afspraak.
Dus geen terugbetaling van de verzonnen som geld. Alleen terugbetaling via rente en daarmee maand na maand vermindering van het risico voor de uitbrenger van het verzonnen geld.
Ook dit systeem zal heel wat haken en ogen hebben, maar het voordeel is dat er door creatie geld ontstaat, maar dat er geen lucht gecreëerd wordt. Immers is de ‘waarde’ in de economie aanwezig in de vorm van het onderpand. Het enige dat deze samenleving doet, is die waarde liquide maken.
De verzinner van het geld en daarmee de acceptant van het onderpand heeft het risico dat een slechte lener een slecht onderpand geleverd heeft. Dat is dan risico uitlener. Zou dus het onderpand te weinig waard zijn, dan wordt die fout vanzelf gecorrigeerd als de lener stopt met de rente te betalen.
Het voordeel van deze opzet is dat ‘iedereen’ de bank kan spelen. Je risico is dat je de onderpand waarde verkeerd inschat en je dus financieel onderuit kan gaan bij wanbetaling. Aan de andere kant creëer je veel geldbewegingen.
Met iedere rentebetaling neemt de exposure tot het onderpand af. Iedere rentebetaling is inkomsten voor de uitlener. Mensen kunnen dus veel minder afhankelijk worden van betaald werk.
