Tom Lassing

Er zijn opvallende berekeningen gemaakt om te kijken naar hoeveel Chinezen daadwerkelijk in China leven.

De uitkomsten zijn opvallend.

Volgens de officiële tellingen had China voor de uitbraak van Covid 1,4 miljard inwoners.

Hoe dan ook werd ook toen al ernstig aan dat aantal getwijfeld. De reden is heel simpel. De regio’s krijgen geld van de centrale overheid op basis van het aantal inwoners. Het heeft dus economisch zin om het aantal inwoners te overdrijven.

Maar na Covid gingen de databases op slot voor buitenstaanders. Als ze al ooit openbaar waren overigens.

Er moesten dus andere methodes gebruikt worden.

Daar zijn wat mensen heel creatief in geworden. Bijvoorbeeld het gebruik van keukenzout. We weten het gemiddelde gebruik van de Chinezen in de jaren 2010 tot 2019.

We weten ook hoeveel zout er toen omgezet werd. Keukenzout is geen kritieke grondstof, dus de Chinese overheid heeft er geen enkele moeite mee de cijfers te publiceren. (Al zal dat na nu mogelijk gaan veranderen). Een toenemende welvaart heeft tot gevolg dat de bevolking zouter gaat eten.

Je zou dus een groei van de zouthoeveelheid verwachten bij een toenemende bevolking en een toenemende welvaart. De waarheid is dat de hoeveelheid zout die in China geconsumeerd wordt enorm is afgenomen. En dan bedoel ik ENORM is afgenomen. Dus ondanks toenemende welvaart die overal in de wereld leidt tot meer zoutgebruik en voorheen in China dat ook deed.

Een afname van 25% zoutgebruik kwam in Japan op… Dus uitgaande van een startbedrag van 1,4 miljard houdt het in dat de bevolking met 300 miljoen mensen is afgenomen… Maar puur het zoutgebruik zou erop wijzen dat er 800 miljoen mensen in China wonen.

Ook graangebruik is zo omlaag (Russische cijfers) dat de Russen denken dat China ‘slechts’ 800 miljoen inwoners heeft.

Maar hoe kan het dat China zo extreem veel mensen verloren heeft?

Een Chinese hacker kwam erachter dat in 2019 officieel 980 miljoen mensen zouden moeten zijn… Als dat waar is, dan was de officiële 1,4 miljard nog niet eens 1 miljard. Maar houden die cijfers rekening met Hongkong en Macau en Chinezen in het buitenland? Ook een vraag… Als de overheid een database heeft met de echte cijfers, waarom staan ze dan toe dat regio’s onzincijfers rapporteren?

De Covid-pandemie heeft in China geleid tot een enorm strenge lockdown. Toen deze opgeheven werd, had niemand een weerstand tegen wat er nog altijd rondging. De nieuwe variaties van Covid deden in de rest van de wereld weinig. Maar in China rapporteerden crematoria na de eerste lange lockdown een aanbod van lijken dat 8 tot 10 keer hoger lag dan normaal. Die situatie duurde zeker drie maanden en dat is bij de volgende coronavariaties meerdere keren voorgekomen. In een periode van drie maanden na de lockdown berekenden ze dat er 25 miljoen extra doden gevallen waren.

Een andere berekening is van een Amerikaanse hoogleraar. Die heeft gekeken naar verlichting. Meer mensen houdt in: meer verlichting en dus vanuit de ruimte zichtbaar meer licht. Dat geldt over heel de wereld, behalve in China. Daar is de hoeveelheid verlichting die vanuit de ruimte zichtbaar was na 2019 aanzienlijk afgenomen.

Naar schatting verloor China in de periode 2020 tot 2025 ten minste 100 miljoen inwoners, mogelijk meer. Maar was dat 100 miljoen van de 1,4 miljard, of was dat de logischer 100 miljoen van de 980 miljoen Chinezen?

Een hoeveelheid van 900 miljoen Chinezen lijkt, gezien de alternatieve berekeningen, eerlijker te zijn dan de nu officiële 1,3 tot 1,4 miljard mensen.

Er zijn zelfs berekenaars die uitkomen op een bevolking die dichter bij de 500 miljoen Chinezen ligt dan bij de 900 miljoen. Immers, je moet ook rekening houden met de enorm toegenomen welvaart. Men eet en verbruikt veel meer dan vroeger, dus als de verbruikscijfers zo enorm afnemen, dan moet de bevolking echt heel veel kleiner zijn dan officieel bekendgemaakt.

Als de bevolking zo veel kleiner is, dan kloppen de economische cijfers uit China ook niet. Ik waarschuw er maar even voor.