werkloos

Op de top van de economische golf is de krapte het grootst. Bij ons in het dorp stopt een autoverkoper annex garage omdat ze geen personeel kunnen krijgen. Hun enige optie is nu om de zaak te sluiten. Kortom, de kade keert het schip vanzelf een keer.
Gisteren schreef ik al dat we naar mijn idee de top al bereikt hebben en het bericht hierboven is er een signaal voor. In acht Nederlandse provincies is er sprake van krapte op de arbeidsmarkt.
Wie nu nog geen werk heeft, mag zich afvragen hoe het komt dat je kwalificaties hebt die niemand vraagt.
Waar ging het mis in de opleiding? Waarom heb je niet (op tijd) bijscholing geregeld zodat je nu wél interessant voor de arbeidsmarkt bent?
Als dan je reactie is dat werk je toch niet zo interesseert, dan ben je niet werkloos. Je bent dan slechts een vroege pensionado.
Wat we u gaan zien, is dat bedrijven vanuit Oost Europa nog meer arbeiders hier proberen te krijgen. Mensen die over een maand of zes hun baan weer verliezen, waarna we als land opdraaien voor de werkloosheidsuitkering.

Ik denk dat bedrijven veel meer dan nu zouden moeten opdraaien voor die werkloosheidskosten, zeker waar het door hen gehaalde buitenlandse werknemers betreft. Te makkelijk is in het verleden door vooral de grootste bedrijven de verantwoordelijkheid voor die mensen na hun ontslag bij de maatschappij gelegd. Gaan ze na het verlies an hun werk terug naar hun eigen land, of blijven ze hier hangen in de hoop op een andere baan? Als ze hier blijven, werkloos en zonder goede huisvesting, dan zou die eerste onderneming die ze hier haalde wat mij betreft toch een verantwoording hebben.
We ‘weten’ nu al vrijwel zeker dat de economische top bereikt is. Waarom haal je dan nog duizenden mensen uit het buitenland, die je volkomen in de steek laat als over enkele maanden het werk fors minder wordt. Hoe kan je dat maatschappelijk dan maken?