Hoe vinden dat soort onderhandelingen nu eigenlijk plaats?
Daar is wat duidelijkheid over gekomen.
Er is namelijk op hoog ambtelijk niveau telefonisch met elkaar gesproken en in milde mate onderhandeld. Daar zijn uiteindelijk resultaten van op papier gezet en de hoge ambtenaren zijn daarmee naar hun politieke bazen gegaan. Die politieke bazen zijn de ministers en staatssecretarissen.
Met de punten die de ambtenaren op hebben geschreven gaan die nu echt onderling in onderhandeling. Ambtenaren kunnen namelijk wel praten met elkaar, maar kunnen hooguit hun eigen politieke bazen proberen te sturen.
Die politieke bazen hebben ook een zekere beslissingsruimte.
Zodra de politieke subtoppers hun plasje er over gedaan hebben en men het eens is over een tekst, dan wordt deze bij de grote leiders gebracht. In het geval van Trump wordt een document van 500+ pagina’s in één alinea uiteengezet en als ze slim zijn zetten ze in de samenvatting alleen wat Trump wil horen.
Trump is echter niet geheel gek. Hij heeft zich namelijk met de zorgverzekering zo door zijn eigen republikeinse partij politici in de luren laten leggen. Dat is de reden dat Trump nu nooit meer één persoon laat onderhandelen, maar altijd een aantal personen stuurt en liefst personen die elkaar om politieke redenen niet mogen. Hun onderlinge tegenstellingen zijn bijna een garantie dat een trucje naar Trump toe door de ander zal worden verraden.
Het punt is nu, hoe kan je een samenvatting maken van een stuk van 500+ bladzijdes, als je weet dat je politieke tegenstander aan jouw kant de punten van jou in de 500 pagina’s tekst zwart gaat maken bij de president? Dat maakt dan ook dat niemand nog zaken wil doen met het Witte Huis, omdat Trump heen en weer blijft bewegen tussen de verschillende kampen in zijn eigen regering. Daarom mislukken al die onderhandelingen met Trump en komt er eigenlijk nooit echt iets serieus van de grond. Het blijft vaak vooral bij een andere naam voor bestaand beleid.
