Daar waar de goudmijnen in Zuid Afrika op recorddieptes moeten worden om nog wat productie te halen, daar gaat het Australië nog altijd voor de wind.
In 2018 werd een recordhoeveelheid goud gedolven. Maar liefst 317 ton goud kwam er uit Australische mijnen. We moeten terug tot 1997 om in de buurt van die hoeveelheid te komen. Toen was het 314.5 ton goud.
De groei komt uit de mijnen van Gold Fields, Gold Road Resources en Kirkland Lake.
Grootste producent was Newcrest. Hun Cadia mijn was de grootste producent.
Hun Boddington mijn produceerde 710.000 ounces en hun Cadia mijn 700.000 ton. Ook in het vierde kwartaal van 2018 waren dat de grootste producenten.
productie
Ik heb het in de titel over de vraag of je als mijnbedrijf beter af bent met ‘één mijn volledig bezitten, of bijvoorbeeld van 30 mijnen overal een beetje van bezitten.’
Het voordeel van één mijn bezitten, is dat je al je aandacht en al je spullen op één plek kan concentreren. Dat is kostentechnisch een goede zaak. Je hebt dat ook alles onder controle en je bent niet afhankelijk van anderen op die locatie.
Eén van de ondergewaardeerde links met de zilverproductie is de hoeveelheid energie die het kost om zilver te winnen.
Bij een relatief lage olieprijs zoals we die nu kennen, is de productie van zilver redelijk goedkoop en mijnbedrijven kunnen al winst maken ondanks het feit dat de zilverprijs niet bijster hoog staat.
We weten allemaal dat het tijdperk van olie over de helft van haar tijd is. Dat gezegd hebbende is het niet zo dat de vraag naar olie minder wordt. Zeker omdat in Azië landen nog altijd sterk in ontwikkeling zijn en er enorm veel mensen in die landen wonen, is de totale vraag naar olie nog altijd stijgende.
De bijeenkomst in Algiers begon zoals altijd weer vol optimisme. Men zou de problemen wel even opzij zetten. Het leek anders te lopen. De gezworen vijanden Iran en Saoedi-Arabië kwamen er gewoon niet uit. Iran wil na het opheffen van de sancties tegen haar weer net zo veel produceren als voorheen. Saoedi-Arabië ziet dat niet zitten en wil een lager plafond voor heel de OPEC, zonder dat ze zelf productie hoeft in te leveren.
(Bron: BP)
In 1951 kwam 52% van alle fossiele energie uit het Midden Oosten. Maar liefst 8% kwam uit het Caribisch gebied. De VS was toen goed voor 27% van alle geproduceerde fossiele energie. Rusland voor 8%.
In 1952 ging er geen olie van het Midden Oosten naar Amerika. Amerika gebruikte haar eigen olie en nam vooral olie uit Venezuela af.
Een paar jaar geleden was er een expert die aangaf dat de olieprijs nooit meer onder de $50 zou komen. Hij leek gelijk te hebben, want de olieprijs steeg tot $150 per vat. Maar dit jaar kwam de olieprijs toch weer even onder de $50. Dat terwijl we bijna 7 jaar verder zijn en olie veel verder ‘op’ zou moeten zijn en logischerwijze dus ook duurder.