mutaties

Elf lezers vroegen in de enquête om een modelportefeuille. Eén formuleerde het zo dat ik het kon gebruiken: als Tom inzicht geeft in zijn mutaties, is dat een startpunt voor de mijne. Dus geen advies, maar inzicht en kunnen volgen.

Dat verschil tussen advies en inzicht is niet cosmetisch. Advies geven vraagt een vergunning. Laten zien wat ik zelf doe, niet. En eerlijk gezegd is het tweede ook nuttiger, want je ziet er de fouten bij.

Waar ik nu in zit:

Wat ik de afgelopen maand veranderde: ik verkocht vastgoed, verkocht renteproducten en kocht aandelen van goud- en uraniummijn aanbieders.

In mijn commerciële service tipte ik begin deze maand drie energieaandelen.

Eén lezer schreef dat hij niet had meegekregen dat ik de helft van mijn zilver verkocht had. Heel opmerkelijk, want dat had ik zelf ook niet meegekregen. Ik heb dit jaar geen fysiek zilver verkocht. Had ik dat maar gedaan. Wat ik wel deed, was toen de koers van aandelen nog omhoog ging steeds meer winst nemen en dus aandelen verkopen. Ik kocht er de laatste maanden extra goud en zilver voor. Ik ben zo’n twee weken geleden weer begonnen met weer aandelen kopen.

Wat ik nu niet ga doen, is 1 op 1 publiceren wat ik zelf uitvoer en dat ook openbaar bijhouden. Dat werd gevraagd, maar dat ga ik niet doen.

Ik zie daar voor mezelf alleen maar werk en geen enkele meerwaarde in.

Wat schiet ik ermee op dat ieder ander van mijn kennis kan profiteren zonder daar ook maar een cent voor te hoeven betalen? Heb ik daarvoor een jarenlange ervaring opgebouwd?

Dacht het niet.

Ik heb een betaalde service waar ik bij aangeef in welke aandelen ik onder meer zit en tegen welke koers. In die service, die al 10 jaar jaarlijks winstgevend is, geef ik iedere maand in principe drie momentum-aandelen die ik koopwaardig acht. Daar laat ik het bij voor wat betreft mijn persoonlijke openheid over posities die ik inneem en posities die ik koopwaardig acht.

Ik moet ook denken aan John de Mol, die als miljardair op een gegeven moment, opgelegd door de toezichthouder, openheid van zaken moest geven over posities die hij innam. Wat hij ging doen, was dat openheidssysteem keihard misbruiken. Zo werd hij er zelf beter van, terwijl hij precies deed wat de toezichthouder van hem vroeg. Miljardair en dan het systeem misbruiken om nog rijker te worden. Hij ging bewust heel snel nadat hij had gekocht aankondigen dat hij had gekocht, zodat hij ook heel snel weer winst kon nemen, of op een leuk winstkussentje kwam te zitten, omdat steeds meer beleggers hem gingen volgen.

Ik zoek zo’n situatie niet.