Eén van de eerste dingen die de Taliban nu gaat doen, is de bodemschatten van Afghanistan cash maken.
Afghanistan is rijk aan de nodige bodemschatten en kwade tongen beweren dat het die bodemschatten waren die zowel Rusland als de VS naar Afghanistan brachten.
De Amerikanen hebben de afgelopen twintig jaar ongeveer een derde van het land onderzocht op bodemschatten en enorme hoeveelheden aangetoond.
De situatie werd echter nooit zo stabiel dat ze er ook serieus aan konden komen.
Dat gaat nu veranderen en landen als Pakistan, Iran en China staan klaar om de Taliban interessante bedragen te bieden voor het mogen ontwikkelen van mijnen.
De vraag blijft natuurlijk of je zo’n pril bewind kan vertrouwen. Gaat dit niet een poel des verderfs worden, met omkoping en corruptie als belangrijkste drijfveren.
De leiders van de Taliban schathemeltje rijk en de bevolking die wederom het nakijken krijgt.
Die kans is levensgroot aanwezig. Als China mijnen in handen krijgt zal het ook zeker Chinese werknemers meenemen. Dus ook geen werkgelegenheid voor lokale Afghanen.
China heeft ondertussen al een drie miljard dollar groot contract getekend liggen. Het betreft een te ontwikkelen kopermijn en het contract is voor dertig jaar.
mijnen
Vooral in de bouw is de schaarste aan materialen goed te voelen. Het kost grote moeite om aan alles te komen en ALS het je al lukt, dan moet je er flink meer voor betalen.
Hoe komt dat?
Er zijn meerdere redenen te noemen.
De eerste reden is dat de keten gebroken is door de Corona maatregelen. Niet alleen zijn fabrieken en mijnen dicht geweest, maar ook zijn in de keten partijen failliet gegaan. Daarnaast werden in veel landen bedrijven verplicht enige tijd dicht te gaan. Daar waar de één door kon, liep het spaak omdat het bij de ander stilgelegd werd.
Vervolgens hebben bedrijven dat proberen op te vangen door te hamsteren. Men wil zich zo veel mogelijk indekken door een voorraadje te hebben. ‘Just in time’ is een opzet van vroeger. Men houdt nu toch weer liever eigen voorraad aan, totdat de keten weer volledig intact is.
Wat nu echter ook speelt, is dat mede door de klimaatwetgevingen de nodige mijnen en fabrieken dichtgegaan zijn. Men krijgt geen vergunning voor nieuwe mijnen en fabrieken meer. Dat lijkt dat voor die regio waar dat ingevoerd werd een goede zaak, maar de wereldproductie van veel basismaterialen is nu onder de vraag gekomen en DAT heeft weinig te maken met al het bovenstaande.
Dat is een structureel probleem en zoiets los je niet snel op!
Dat is mede de reden dat ik van mening ben dat we aan de start van een enorme grondstoffen hausse staan.
De prijzen zullen nog veel verder gaan stijgen, want de tekorten gaan alleen maar toenemen. Zelfs al zou je vergunningen krijgen, het bouwen van een mijn of een enorme verwerkingsfabriek kost de nodige jaren. Bij een 1% tekort kunnen prijzen al +50% gaan. Laat staan als dat tekort verder gaat oplopen.
Ik heb het in de titel over de vraag of je als mijnbedrijf beter af bent met ‘één mijn volledig bezitten, of bijvoorbeeld van 30 mijnen overal een beetje van bezitten.’
Het voordeel van één mijn bezitten, is dat je al je aandacht en al je spullen op één plek kan concentreren. Dat is kostentechnisch een goede zaak. Je hebt dat ook alles onder controle en je bent niet afhankelijk van anderen op die locatie.
Beleggers die de hype rondom bitcoin de vorige keer gemist hebben zien nu mogelijk in de enorme stijging van de munt een reden om deze keer wel eens mee te doen. Maar wat is bitcoin nu eigenlijk? Wie verzon het, hoeveel zijn er, hoe ontstaan ze en hoe werkt het als je iets met bitcoins koopt?