In 2007/2008 werd in Nederland een nieuwe vorm van grondspeculatie ontwikkeld. Ik heb dat toen als eerste zwaar aan de kaak gesteld.
Ontwikkelaars kochten landbouwgrond en speculeerden er over dat dit wel eens grond kon worden waarop ontwikkeld zou gaan worden.
Nu waren er een paar punten waar ik over viel…
- De stukken grond lagen pertinent NIET op plekken waar het logische was dat er snel ontwikkelingen op zouden gaan plaatsvinden.
- In het contract bepaalde de verkopers met wie de kopers in de toekomst in zee moesten gaan.
- In het contract stond dat de verkopers OOK nog zouden meeprofiteren bij een toekomstige verkoop van de kopers.
Kortom, dit was voor de deelnemers in deze opzet NOOIT interessant.
Maar… Honderden mensen vielen toch voor de mooi gemaakte folders en de telefoontjes die veelvuldig werden gepleegd.
Het verhaal werd heel mooi voorgeschoteld.
De vraag is nu of notarissen indertijd de kopers had moeten en hadden kunnen waarschuwen.
Het contract was in mijn ogen pertinent NIET in het voordeel van de kopers, maar… is het de taak van de notaris om daar de koper voor te waarschuwen? Dit product was indertijd legaal. Had het uitgemaakt als de notaris gewaarschuwd had? Als je eenmaal bij de notaris zit, dan laat je je als koper toch op dat moment niet meer overhalen door een sceptische notaris?
Pas meer dan een jaar later zijn er restricties op dit product gekomen.
