Als we kijken naar de bevolkingsopbouw van Nederland, dan zien we dat de laatste 25 jaar het aantal kinderen jaar op jaar flink is afgenomen. Werden er in 1990 nog 228.000 kinderen geboren, afgelopen jaar waren het er nog slechts 170.000. Dat is inclusief kinderen van vluchtelingen en vluchtelingen die hun baby hebben meegenomen. De echte geboortecijfers zijn dus nog dramatischer.
Over 25 jaar moeten die 170.000 25 jarigen maar liefst 260.000 mensen onderhouden die nu 54 zijn… Die zijn dan 79 en ongetwijfeld in blakende gezondheid… Ik hoop het, want ik ben er één van.
De vergrijzing is echt een probleem in het Westen. Een probleem dat we nu nog kunnen oplossen, maar waar geen politicus de handen aan wil branden.
Iedere oplossing kost namelijk geld.
Als je de koek met minder mensen moet verdienen, terwijl er meer mensen aan mee eten, dan moet er bezuinigd gaan worden.
Nu kunnen we dat nog uitsmeren over meerdere jaren zodat de klap minder hard wordt. Ieder jaar dat we wachten houdt in dat de klap op termijn harder zal aankomen.
Politici doen er om twee redenen nu niets aan.
- Het is enorm onpopulair
- Ze denken dat ze het zelf toch niet gaan voelen omdat ze een prima inkomen hebben
Is meer kinderen dan de oplossing?
NEEN, dat is pertinent ook niet de oplossing. Meer kinderen houdt immers in dat de bevolking blijft groeien en er zijn nu op de wereld al genoeg mensen. Ik zeg dus niet dat kinderen nemen niet goed is. Geen kinderen zou inhouden dat we uitsterven. Dat lijkt me ook niet de bedoeling. Maar de bevolking verder laten groeien is ook de oplossing niet. Het is ongetwijfeld wel mogelijk om met meer dan 17,2 miljoen mensen hier in Nederland te wonen, maar waarom zouden we?
We kunnen ook een maatschappij gaan bedenken die goed kan functioneren ondanks dat het aantal mensen niet groeit of misschien zelfs krimpt.
Automatisering kan helpen om het werk gedaan te krijgen, maar dan moet de ‘winst’ van die geautomatiseerde arbeid wel hier blijven en de maatschappij ten goede komen.
Als de winst naar één schatrijke miljardair CEO van bijvoorbeeld Amazon of facebook gaat, dan hebben we daar in Europa helemaal niets aan.
Dat kapitalistische verdienmodel met extreem rijke CEO’s en enorm winstgevende bedrijven die amper belasting betalen moet dus veranderen.
Het huidige kapitalistische model is simpelweg fout en moet beter gemaakt worden.
Zelfs enkele miljardair CEO’s zien dat ondertussen al in. Daar ben ik heel blij mee, maar uiteindelijk zijn het politici die veranderingen door moeten voeren. Politici met visie.
Kent u ze?
Onze huidige Nederlandse premier is er trots op dat hij geen visie heeft. Is niet zijn taak denkt hij. Maar als hij de visie voor de maatschappij niet heeft, wie heeft die dan wel?
Ondernemers hebben een visie over hun onderneming. Dat is hun taak. Een premier moet dan toch een visie over het land hebben waarover hij regeert? Wat voor dom volk kiest een leider zonder visie?
Wat voor dom volk laat hem daarna ook nog jarenlang regeren?
Hij is als een kapitein die zijn schip willens en wetens richting de kade stuurt in de hoop er nog net op tijd af te kunnen stappen. Degene die uiteindelijk het schip tegen de kade aan vaart is dan in zijn ogen de schuldige. Onder zijn bewind ging toch nog alles lekker? Hij heeft onder gunstig tij het schip lekker vaart kunnen laten maken…
Helaas de verkeerde kant op.
Ruttes uitspraak over visie: Over visie: “Visie is als de olifant die het uitzicht beneemt” en “Als visie een blauwdruk voor de toekomst betekent, dan verzet alles wat liberaal is in mij zich daartegen.” – uit de H.J. Schoo-lezing van Elsevier in de De Rode Hoed van 2 september 2013.
