Ik sprak er over met mijn jongste dochter. Ze heeft samen met mijn schoonzoon een catering bedrijf. Dat liep goed, tot de Corona maatregelen van kracht werden. Nu heeft ze een uitkering die grofweg vergelijkbaar is met drie van de vijf dagen werken.
Ze kan gaan werken in het onderwijs, maar een volle baan is er niet. Ze kan gemiddeld drie dagen per week als invaller op meerdere scholen gaan werken. Dan raakt ze haar uitkering kwijt en krijgt ze loon. Het is echter vreselijk werk, want overal ben je de pispaal. Bij de collega’s en bij de leerlingen.
Financieel schiet ze er ook al niets mee op.
Ik heb haar aangeraden de uitkering te pakken en nu de tijd te nemen om een bedrijfsconcept te bedenken waarmee ze op de lange termijn ook ondernemer kan zijn, zonder die enorme afhankelijkheid van de overheidsmaatregelen.
Daar hebben we als maatschappij op de lange termijn ook meer aan, dan dat ze nu zich nu in feite opoffert voor het korte termijn grote goed, met de kans op een enorme burn-out omdat je iets doet waar je hart niet ligt.
