Er zijn, zoals u hier in het artikel van de Vereniging Basisinkomen al las, verenigingen en politieke partijen actief die zich inzetten voor het gegarandeerde basisinkomen voor iedereen.
Het klinkt zo mooi en zou ook zo mooi zijn, want het houdt in dat iedereen n principe financieel ‘veilig’ is en in ieder geval goed kan overleven.
De vraag is vervolgens echter hoe hoog een basisinkomen zou moeten zijn. Iedereen krijgt een basisinkomen, dus als je gaat samenwonen dan is je inkomen al dubbel. Dat moet je dan delen, maar je hebt geen twee huizen, tv’s etc nodig. Er is dus zeker een besparing mogelijk en dus minder incentive om te werken en je bijdrage aan de samenleving te leveren. Voor de kinderen zorgen is ook een bijdrage, maar ‘de kinderen’ gaan ook naar school en zoals ouders van pubers weten, willen die kinderen vooral niet te veel van hun ouders zien.
Daarbij moet het basisinkomen wel ergens van betaald gaan worden en zoals de naam al zegt, het is een basis, maar ik voorzie nu al een probleem als je met meerderen gaat hokken.
Vooral vanuit mensen die eigenlijk nooit van plan zijn om actief in de maatschappij te worden is er de hoop en verwachting dat het basisinkomen hoog genoeg is zodat ze nooit meer hoeven te werken. Leve de lol en wat is het leven mooi. Niet werken, wel geld krijgen en als parasieten van de samenleving profiteren. Wat is daar het voordeel van de samenleving van? Waarom moet de samenleving het potverteren subsidiëren?
– Aan de andere kant wil eigenlijk iedereen ook wel dat je altijd terug kunt vallen op een basis zodat er geen mensen verhongeren. Dat systeem hebben we nu. Binnen de bijstand heb je dan ook recht op een koelkast, een TV een dak boven je hoofd en een bed. Misschien krijg je tegenwoordig ook nog een Internet verbinding en een laptop. Allemaal zaken die tegenwoordig ‘onmisbaar’ zijn.
Waar ligt de grens tussen genoeg om te overleven en te veel om nog actief te willen worden?
Deels zal het er aan liggen hoeveel het verschil wordt als je gaat werken.
Als je nu gaat werken, dan moet je ineens nette kleren hebben, een fiets of een openbaar vervoer abonnement, je moet belastingen betalen etc. etc. Als je het minimum loon gaat verdienen, dan ben je vanwege de extra kosten die je moet maken beter af in de bijstand… Dan heb je tenminste ook de hele dag voor jezelf. Niet echt een motivatie om jezelf 40 uur per week voor het minimumloon uit de naad te gaan werken.
Ik zie het basisinkomen als een andere vorm van een recht wat we hier nu al hebben, namelijk het recht op een minimale uitkering als je het vermogen niet meer hebt om voor jezelf te kunnen zorgen.
In beide systemen, dus bij een basisinkomen en bij de huidige bijstand, zijn er genoeg mensen die het genoeg inkomen vinden om zich niet meer legaal actief in de samenleving op te stellen. Dit cadeautje van een persoonlijk basisinkomen wordt door hen dankbaar aanvaard, maar ze zullen zich blijven inzetten voor een hogere uitkering, maar niet voor het zelf bij elkaar verkrijgen van een loon of inkomen. (tenminste niet legaal)
Er zijn ook mensen die tijdelijk in de vervelende situatie komt dat ze terugvallen op die uitkering.
Mijn grote vraag is dan ook wat het voor zin heeft om iedereen een basisinkomen te verstrekken, als slechts ongeveer 20% van de mensen een uitkering in welke vorm dan ook nodig heeft.
Is een basisinkomen dan efficiënter? Dan zou ik me er mogelijk in kunnen vinden, maar dat zou dan wel moeten inhouden dat het duizenden, zo niet tienduizenden (semi)overheidsbanen gaat schelen. Het verhaal moet namelijk wel ergens van betaald worden en geld creëren om dit te kunnen betalen gaat alleen maar een enorme inflatie opleveren. Daar heeft de ontvanger van een basisinkomen dan ook weer niets aan.
Wat heeft het voor zin mij een basisinkomen te verstrekken dat ik vervolgens, omdat ik een inkomen heb, in feite als belasting weer ga inleveren. Als dat bij 80% van de mensen zo is, dan ziet dat er toch enigszins oneconomisch uit. Kan aan mij liggen.
Een zeker basisinkomen zou volgens de bedenkers ervan mensen meer zekerheden geven en dan worden ze creatiever… Mijn persoonlijke ervaring is anders.
Ik had ooit een bedrijf met 20 man personeel. Ik bood ze heel wat zekerheden, maar creatiever werden de meesten niet. Zelden heb ik zo weinig productie gezien toen ze alle vrijheid kregen om creatief te worden.
Slechts een enkeling (3 op de 20) ging helemaal los, de rest leek meer alles in het werk te stellen om de zaak vooral te rekken en niet tot een te groot succes te laten worden. Hun ego was belangrijker dan werken, of hun precieze taakomschrijving was belangrijker dan gewoon zaken oppakken omdat ze nu eenmaal gedaan moesten worden.
Puur vanuit mijn ervaring ben ik dus geen voorstander van zomaar, zonder tegenprestatie te vragen, een lading financiële zekerheden verstrekken en hopen op een goede ontvangst. Een te groot percentage van de mensen wordt er in mijn ogen te lui van.
Kijk ik met een ideaal naar het idee, dan is het prachtig. Wat zal dat een gelukkig land kunnen worden… Totdat heel de wereld er wil wonen, want als je toch weet dat in… iedereen maandelijks zo maar een bak met geld krijgt, hoe lang gaat het dan duren tot iedereen zonder werk en met een groot gezin en familie hier een grote woning betrekt en de hand voor een basisinkomen komt ophouden? We weten allemaal dat ‘illegaal verblijf’ alleen maar inhoudt dat je niet geregistreerd staat. Je hebt echter wel de nodige rechten. Illegaal is tegenwoordig zo illegaal niet meer. Het is meer zoiets van niet uitgenodigd, toch welkom.
Het idee vervolgens wereldwijd invoeren houdt in dat er een wereldregering met enorme macht en rijkdom moet zijn. Immers gaat het anders niet gebeuren. Het idee al van zo’n almachtige overheid op wereldschaal gruwel ik nu al van. Wat zullen die machthebbers een bijna goddelijke macht hebben. En we denken dat dat goed zal gaan? De resultaten van de Socialistische staten wijzen uit dat zo’n machtige overheid extreem corrupt en oneerlijk wordt. Zo’n land komt in een dictatuur en onderrukking is het gevolg. Onderdrukking met een basisinkomen…
We weten ook dat er geld gecreëerd gaat moeten worden om dit mogelijk te maken en geldcreatie is het domein van de rijke bankiers. Wordt hier politiek links niet misbruikt door de machtige bankiers die via allerhande wegen de wereldheerschappij naar zich toe willen trekken?
Ik zie hier achter het idealistische idee veel te veel nadelen om hier erg lang over na te willen denken. De oplossing ligt in mijn ogen veel meer in de richting van een eerlijk geldsysteem zonder het ultieme eigendom van geld en recht op rente bij de bankiers. Een eerlijk geldsysteem zonder rente, met een onderliggende waarde en zonder inflatie vanuit geldcreatie door de rente. Daar heb je in mijn ogen al veel meer aan.
