In de VS is nu een hooglopende ruzie ontstaan tussen de FBI en Apple. Een belangrijke ruzie, want dit gaat over privacy rechten.
De FBI wil toegang tot een iPhone van een doodgeschoten verdachte.
Let wel, verdachte, want hij is weliswaar doodgeschoten, maar hij is dus niet veroordeeld. Het kan nog altijd zo zijn dat de politie een enorme fout gemaakt heeft.
Apple zegt nu dat ze geen mogelijkheid heeft om de versleutelde data weer leesbaar te maken. ze wil ook niet proberen de iPhone te hacken.
Apple wil ook geen standaard achterdeurtjes inbouwen.
Het argument van Apple is dat iedere achterdeur die wordt ingebouwd ook door anderen gevonden kan worden. Niet alleen de eigen overheid kan dan meekijken, maar ook andere overheden en uiteindelijk ook criminelen.
Justitie is van mening dat het vinden van terroristen voorgaat op het recht op privacy.
In mijn ogen een kortzichtige opstelling, want andersom geldt de veiligheid ook. Vraag maar aan de NSA. Hoe graag hadden die hun systeem potdicht gehad? Als fabrikanten echter altijd achterdeurtjes moeten inbouwen, dan is de kans groot dat ook de overheid gehacked kan worden.
Mijn vraag is dus, wat is belangrijker, privacy of terroristen bestrijding?
U wilt niet dat iemand over uw schouder met u meekijkt op uw scherm. U heeft echter niets te verbergen zegt u, dus waarom mag niemand meekijken? Waarom zou dat dan wel online mogen?
Hoe zwaar terrorisme ook ingrijpt in nieuwsitems, het akelige feit is zo dat het verkeer heel meer slachtoffers kent. En sigaretten ook… en drank en harddrugs, en hartaanvallen en (oneerlijk begonnen) oorlogen… Als het gaat om onze veiligheid, dan zouden we auto’s, motoren, drank, sigaretten en bijna alle geprepareerde voedselbronnen en kunstmatige suiker vandaag nog verboden moeten worden. Tevens zouden we politici veel meer beperkingen opleggen richting het voeren van oorlogen.
Het gaat hier niet om onze veiligheid. Dat is slechts een drogreden. Het gaat om controle en macht. De overheid wil totale macht en controle over het volk hebben.
Dat is het ultieme doel. Terrorisme is slechts een excuus om deze maatregelen toe te kunnen passen.
Ze zitten gewoon te wachten op een incident om nog weer nieuwe restrictieve wetgeving in te voeren. Immers, direct na een aanslag denken mensen minder goed na en zijn ze gaarne bereid hun vrijheid op te offeren voor zogenaamde veiligheid. Alle afluisterpraktijken ten spijt is er nog vrijwel geen enkele aanslag voorkomen dankzij puur het massaal afluisteren. Steeds waren ouderwetse onderzoeksmethodes belangrijker en makkelijk toepasbaar.
Ik zeg het nogmaals, het gaat in mijn ogen slechts om macht en controle.
