De afgelopen week heeft Oekraïne minstens 20% van de resterende olieraffinagecapaciteit van Rusland stilgelegd met zware aanvallen op de grootste olieraffinaderijen in West-Rusland. Iedere nacht een andere olieraffinaderij die ze dan met tientallen drones proberen te raken. Niet alles komt aan, maar ze sturen er genoeg om de zaak uiteindelijk wel plat te leggen en in de brand te schieten.
Dit is het antwoord van Oekraïne op de aanhoudende aanvallen van Rusland op de energievoorziening van Oekraïne.
Hele delen van Oekraïne worden regelmatig zonder energie gezet. In Kyiv was er zelfs enige tijd geen water meer beschikbaar. Russische raketten komen er ongestoord door en dat doet Oekraïne enorme pijn.
Ook valt Rusland enorm veel warenhuizen aan waar goederen liggen opgeslagen. Al meerdere keren is ook het Rode Kruis belangrijke warenhuizen met hulpgoederen kwijtgeraakt aan Russische droneaanvallen.
In de afgelopen maand is Rusland overigens ook 10% van haar tactische luchtvloot kwijtgeraakt. Oekraïne wist tot ver achter het front een flink aantal vliegtuigen op de grond te vernietigen.
Ondertussen vallen de Russen overal aan het front iedere dag weer aan. Vrijwel alle aanvallen verlopen dramatisch, waardoor Rusland de afgelopen week per dag gemiddeld al meer dan 2.100 manschappen verloor.
Let wel. dat houdt in dat de Russen nu iedere maand een omvang van heel het Nederlandse leger verliezen en nog zien we er geen einde aan komen. De aanvoer van nieuwe soldaten blijft maar voortduren.
De soldaten die naar voren gestuurd worden, zijn eigenlijk geen soldaten. Het zijn simpelweg de laatste mensen die in het leger opgenomen zijn en zonder ook maar een basistraining dienen ze als niet veel meer dan kanonnenvoer. Kans op succes is vrijwel nul, maar de opdracht vanuit Moskou is aanvallen en dat doen ze dus. Wat het ook kost en hoe zinloos het ook is. De mensen die pech hebben direct naar het front gestuurd te worden, zijn voor de officieren aan het front geen mensen meer. Ze zijn slechts een middel om netjes te doen wat je moet doen, en dat is ze laten aanvallen. Ze kennen die mensen niet; het is nu een soort onpersoonlijke loopband geworden. Je voert ze per dag aan de oorlogsmachine die ze vermaalt. Die officieren zelf blijven ver weg van het front. Die ‘soldaten’ worden willens en wetens op kansloze missies gestuurd. Oekraïne blijft ze afmaken, maar het is alsof de kraan lekt en je blijft dag na dag dweilen, terwijl er niets of in ieder geval niet veel aan de lekkende kraan gedaan kan worden.
Toch zijn er signalen die aangeven dat het Russische front op sommige plekken nu wel wankeler aan het worden is.
Het heeft echter nog niet tot zo’n Russische drama’s geleid.
