In de VS is er wel een minimumloon, maar het is al 12 jaar niet aangepast. Met 7,25 dollar per uur kon je in 2009 al niet rondkomen, dus 12 jaar later al helemaal niet.
Wat heeft dat voor gevolgen?
Het houdt in feite in dat mensen die full-time werken niet kunnen leven van hun loon.
Hoe gaat de Amerikaanse overheid daar dan mee om?
In de VS bestaat een regeling dat je gesubsidieerd kan wonen. Of te wel, om rond te kunnen komen neemt de overheid een deel van je woonlasten over.
Maar wat houdt dát dan in?
Als je daar eens goed over nadenkt, dan houdt het in dat werkgevers meer winst maken omdat ze een te laag loon betalen en dat ALLE belastingbetalers te veel belasting betalen omdat ze het te lage loon van de meeste laagbetaalde medewerkers moeten compenseren middels subsidies. (Hé, is dat hier niet net zo???).
Ondertussen betalen de bedrijven die zo’n laag loon betalen in de VS amper belastingen.
Het speelveld is dus in alle opzichten te gunstig voor de bedrijven neergelegd.
Dat heeft deels te maken met macro economische redenen. De Amerikaanse overheid wil dat Amerikaanse bedrijven toonaangevend in de wereld blijven. Dat kan door ze een concurrentie voordeel te bieden. Echter heeft het voordeel van de bedrijven uiteindelijk veel meer te maken met heel simpelweg ‘omkoping’.
De bedrijven geven politici die dit subsidiebeleid steunen veel sponsorgeld. Zo kan deze scheve situatie maar blijven voortduren.
De oplossing zou uiteindelijk moeten zijn dat je met een minimum loon ook echt (net) kan rondkomen. Dat is duurder voor werkgevers, maar in een écht kapitalistisch land zouden bedrijven niet moeten teren op subsidies.
In feite drijven Amerikaanse bedrijven indirect op socialistische programma’s zodat ze een te laag loon kunnen uitkeren.
Maar goed, dát is iets wat in de VS niet hardop gezegd kan worden. Doe je dat wel, dan ben je een commie… Terwijl de echte commies dus in feite de ondernemers zijn.
