Goud eigenaren onttrekken zich aan de maatschappij en zorgen er voor dat de euro en het vertrouwen in de euro verzwakt. Ze zijn dus niet solidair met het armere deel van de bevolking die zich geen goud en zilver kan veroorloven en laten die mensen straks zitten met de gebakken peren. Goudbezitters zijn ook eigenwijze negatievelingen die alleen maar aan hun eigen rijkdom denken en vinden dat ze het beter weten dan de rest van de bevolking.
– Dat was, vrij vertaald, de reactie die ik van een boze lezer binnen kreeg.
Nu ga ik niet pretenderen te weten wat het ‘arme(re) deel van de bevolking’ denkt, maar wie ik daar over goud spreek, is juist goud aan het verkopen en niet aan het kopen. Ze verklaren mij gek dat ik nu goud en zilver zo duur koop, want moet je eens kijken wat je nu voor die oude ringen en kettingen van oma kan krijgen!
Verder vinden de meesten mijn kennis over de euro maar onnodig en mijn ongerustheid over de munt delen ze pertinent niet. Het vertrouwen in de overheid, de munt en de bankiers is er nog.
Kortom, ze hebben er totaal geen probleem mee dat ik de euro verkoop en er het zinloze goud voor koop. Ze zijn echt slechts verbaasd over het feit dat ik in feite koop wat ze nu tegen zulke hoge prijzen verkopen.
Die ene lezer is blijkbaar een uitzondering en is één van de weinige niet rijke inwoners die zich eigenlijk toch ook zorgen maakt. Ik weet van hem echter dat zijn vertrouwen in de overheid nog enorm groot is.
De grief is dus waarschijnlijk vooral dat mijn vertrouwen in diezelfde overheid dat niet is.
Stel toch dat ik straks gelijk krijg en dat de Euro een totale misleiding blijkt te zijn en de economie instort, wie kan je dan de schuld van de mislukking van het Euro experiment geven?
Juist! De bezitters van goud en zilver die de toekomstige ineenstorting van de Euro zien gebeuren maar er straks waarschijnlijk relatief weinig last van ondervinden.
Is het eventuele falen van de Euro dan hun schuld? Is de armoede en het leed van anderen dan hun schuld? Iedereen kan het risico nemen om zich tegen de instorting van de Euro te beschermen. Misschien is het nodig, misschien niet. We kunnen geen van allen met zekerheid de toekomst voorspellen. Het maakt je in mijn ogen geen slecht mens als je voorzorgingsmaatregelen neemt en je probeert te beschermen tegen wat je denkt dat de gevaren zijn. Die mensen heb ik meer achting voor dan mensen die alles op z’n beloop laten en er maar liever niet over nadenken en dan later slechts hulp vragen voor het leed dat ze overkomen is.
Maar ja, IK ben natuurlijk wel zo’n eigenwijze, egoïstische hufter met goud en zilver op zijn Goldmoney rekening… Laat dat dan maar even gezegd zijn.
