Het kost 100 liter zoet water om 1 kilogram aardappelen te produceren.
Het kost 4000 liter zoet water om 1 kilo rijst te produceren.
Het kost 13.000 liter zoet water om 1 kilo rundvlees te produceren.
Daarbij houden we dan nog geen rekening met de olie die nodig is om deze productie te leveren… Wat dacht u van productie en vooral vervoer van de producten, maar vooral ook het vervoer van het voer en de beesten.
Als olie duurder wordt, wordt de productie van onze landbouw producten ook duurder. Als olie schaars wordt, wordt de productie van de landbouw mogelijk zelfs deels onmogelijk.
We zijn namelijk volkomen afhankelijk van olie geworden, zonder dat landbouwers ooit nadachten over alternatieven op olie/benzine aangedreven machines.
Zelf olie maken is technisch wel mogelijk, maar het gaat ten koste van de productie. De vraag is of boeren zich het zich kunnen veroorloven.
In feite is ons hele bestaan komen af te hangen van de olie die we aan de aarde onttrekken. Maar wat als die olie op is?
Hoe gaan we dat cadeau van de aarde vervangen als de aarde niet meer heeft om aan ons te geven?
Gaan we ons daar pas zorgen om maken als het zo ver is, of gaan we nu al de uitdaging aan?
De discussie is actueel omdat we in Nederland gaan besluiten of we schaliegas willen gaan aanboren.
Mijn insteek is dat we ons als samenleving de uitdaging zouden moeten geven net zoveel energie duurzaam op te wekken als dat we hopen te verkrijgen vanuit schaliegas. We laten dat schaliegas dan zitten voor toekomstige generaties. Die hebben straks namelijk geen conventioneel gas meer want dat hebben wij al opgemaakt. Ze hebben ook geen olie meer omdat we die ook al opgemaakt hebben. En ook de makkelijkst aan te boren lagen steenkool hebben we al opgemaakt.
Gaan we door tot er niets meer is en wie dan leeft, dan zorgt?
Schaliegas NEEN. Niet omdat het niet zou kunnen, maar omdat we het niet moeten willen.
Wij zijn de kladlopers die alleen maar aan de aarde onttrekken en toekomstige generaties te kort doen.
Kijkt u vooral dit even:
