In VEB Effect vraagt men betrokken beleggers om uitverkoop van Amsterdamse beursfondsen te voorkomen.
Ik vraag me serieus af of de aandeelhouder hier het probleem is.
Ik vrees eerder dat de verkeerde managerkeuze van de ondernemingen het probleem is.
Men neemt korte termijn managers aan die slechts één doel nastreven en dat doel heet zelfverrijking.
De managers krijgen een enorme vergoeding en een bak opties die uitkeren bij succes en bij mislukking.
Er is geen enkele meerwaarde voor de manager bij een lange termijn visie en gedegen opbouw van de onderneming.
Het is alleen de volgende keer dat er gerapporteerd moet worden die telt.
Het gevolg is dat de koers bij een keer tegenvallende cijfers door het putje gaat en dat beleggers daarna lang nodig hebben om vertrouwen te herwinnen.
In een economisch klimaat als het huidige is de kans op een keer een tegenvaller groot.
Zie KPN. Welke strategie heeft het bedrijf? Wordt er naar gehandeld? Neen. Is het dan zo gek dat beleggers er geen vertrouwen in hebben?
De uitverkoop van KPN is geen probleem dat beleggers hebben laten ontstaan. Het is een probleem dat KPN zelf veroorzaakt heeft.
KPN had beleggers vertrouwen moeten geven in haar beleid. Als beleggers het bestuur vertrouwen en de visie onderschrijven, dan komt die fantasie in de koers er ook wel. Een mooi spreekwoord op de beurs is dat de beurs altijd gelijk heeft. Dat is in dit geval waar. KPN is op dit moment zoveel waard. Als dan iemand er iets meer voor over heeft, dan is dat een premie op de echte koers, ongeacht waarvoor de lange termijn belegger het aandeel ooit gekocht heeft.
U moet zich als belegger dan afvragen waarom u de rit omlaag mee heeft gemaakt. Was dat de fout van het management, of uw fout als belegger in dat aandeel?
Wat valt er te doen tegen uitverkoop
86
previous post