Een rechtszaak vanwege de overname van El Paso Corp door Kinder Morgan laat zien hoe Goldman Sachs doelbewust zeer conflicterende posities innam om haar winst te maximeren.
Goldman Sachs was deels eigenaar van de overnemer, terwijl ze adviseur van de over te nemen partij was. Het was zelfs nog erger. ZELFS een medewerker in het team zat in dezelfde situatie. Die persoon had namelijk ter waarde van $340.000 aandelen in de overnemer terwijl hij in het team dat de overname en koopprijs moest regelen vanuit de over te nemen partij zat.
Voor Goldman Sachs en de medewerker was het dus zaak de overname tegen een zo laag mogelijk koers te regelen, terwijl de rol van Goldman Sachs als zaakwaarnemer voor de over te nemen partij juist tegengesteld had moeten zijn.
Het zal u niet verbazen dat de overname tegen een opvallend zacht prijsje werd geregeld. Zo’n zacht prijsje dat de aandeelhouders van de overgenomen partij zich vragen begonnen te stellen en naar de rechter gingen. Vandaar dat dit nu allemaal openbaar wordt.
Goldman Sachs was zich zeer bewust van haar dubieuze rol. In de stukken werd het indertijd 15 keer genoemd als ‘potentieel’ een probleem.
Er was niets potentieels aan, het was gewoon een enorm belangenconflict.
Goldman Sachs had het kunnen voorkomen door voor de andere partij te gaan werken. De kans was groot geweest dat die partij ook met Goldman Sachs in zee wilde gaan, mede gezien het feit dat Goldman Sachs aandeelhouder in de firma was.
Als je netjes werkt, dan doe je dat en dan wijs je de aanvraag van de over te nemen klant af. Als je Goldman Sachs bent, dan zie je er geen probleem in en pak je de opdracht aan.
Het gaat immers om de winstmaximering.
De winstmaximering van Goldman Sachs wel te begrijpen. Als klant moet je maar hopen dat Goldman Sachs toevallig aan je kant staat. Je huurt ze wel in, maar of ze voor je werken, dat valt maar te bezien.
