Waar of ik heb leren beleggen… Die vraag kwam gisteren weer binnen en ik krijg de vraag wel vaker. Ik heb leren beleggen op de domme manier, namelijk via mijn portemonnee. Ik ben namelijk vooral door schade en schande steeds iets wijzer geworden.
Ik begon fantastisch, namelijk in 1987 net nadat de beurs een flinke optater gekregen had. De beurs herstelde sneller dan de deskundigen indertijd hadden verwacht en mijn instap bleek een zeer gelukkig moment. Ik was duidelijk iemand die ‘goed beleggen’ bij de geboorte moest hebben meegekregen!
Ook 1989 kwam ik goed door, ik was de koning te rijk. Alleen mijn belegging in Rodamco was ergens in die jaren een blunder. Ook mijn beleggingen in DAF en FOKKER (die konden niet failliet, dat zou de staat nooit laten gebeuren) waren dom. Net na mijn instap in die fondsen ging het steeds fors onderuit.
Waarom liet ik mij toch verleiden tot die domme beleggingen? Hoe kon ik daar van leren? Ik was altijd wel heel bewust bezig met leren van mijn fouten.
In de jaren negentig liep het verder over het geheel genomen fantastisch. Al mijn vrije geld ging naar de beurs en mijn portefeuille groeide snel. Begin 1999 gaf ik in een maandbladinterview aan dat ik CMGI ging kopen, een aandeel dat alleen dat jaar 1600% steeg.
Ik schreef dat Buffett passé was.
Toch ‘wist’ ik al wel dat de manier waarop ik zelf met aandelenhandel rijk geworden was niet houdbaar was. Immers, de koersen stegen op de misleidende rapporten van brokers en de manipulatie van de maffia. Daarover had ik in 1999 al artikelen geschreven. In datzelfde 1999 schreef ik daarom mijn Trendmethodische Aanpak, een manier van beleggen die houdbaarder zou moeten zijn.
Ik bleef echter zelf vooral meedoen in de gekte en op zich was daar in 1999 en begin 2000 niet veel mis mee… Ik maakte echter één supergrote fout…
Ik verliet eind 2000, dus kort nadat de beurs het hoogtepunt bereikt had, in mijn eigen beleggingen mijn eigen doordachte Trendmethodische Aanpak en ging veel te snel bijkopen in aandelen die echt veel te weinig kwaliteit hadden.
In 2001 verloor ik om meerdere redenen vrijwel mijn totale vermogen. Mijn toenmalige zeer slechtlopende bedrijf moest ik verlaten en mijn beleggingsportefeuille portefeuille was door hopeloze investeringen in mijn slechtlopende bedrijf en mijn eigen toch wat ondoordachte beleggingen waardeloos geworden.
April 2001 moest ik zakelijk en financieel gezien opnieuw beginnen.
Ik had in 2002 en 2003 geen geld om serieus te beleggen. Misschien maar goed ook. Mogelijk was ik dan te vroeg weer gaan kopen. Ik had nu pas in de loop van 2003 weer genoeg geld om te beleggen en dat was achteraf bezien zeker een mooie timing.
In 2008 verloor ik de helft van mijn portefeuille waarde. Wat ik in 2008 niet had herkend, was het feit dat pensioenfondsen bijna al hun topaandelen moesten verkopen, omdat ze het geld nodig hadden om hun verliezen elders te dekken. Ik zat in de theoretisch juiste aandelen, alleen ook deze ‘juiste aandelen’ gingen in het 2008 beursgeweld heel fors onderuit. Achteraf logisch omdat we nu weten hoe zwak de pensioenfondsen er toen voorstonden en welke enorme fouten die gemaakt hadden, maar ‘achteraf’ is bij beleggen altijd net te laat.
Ik hield me in 2008 heel bewust wel aan mijn eigen methode, maar ik kocht achteraf bezien toch iets te snel bij en moest daarvoor, zoals al gezegd, eind 2008 flink op de blaren zitten. Het meeste verlies werd daarom opgelopen met posities die nog in 2008 gekocht waren. In 2009 bleek dat het herstel in het 2e kwartaal eindelijk wel kwam en vanaf dat moment werd er dan ook weer flink door mij verdiend, vooral op de posities die begin 2009 nog waren bijgekocht. De meeste na halverwege 2008 bijgekochte aandelen moeten nog altijd hun winstniveau nog gaan halen.
En nu? Nu zit ik in steeds meer kwaliteitsaandelen, want ik blijf kwaliteitsaandelen (bij)kopen.
Warren Buffett, die is zo gek nog niet. Die les heb ik ondertussen wel geleerd. Hij maakt ook fouten, immers, zover bekend is hij ook gewoon mens. Zijn manier van beleggen zit echter goed in elkaar, net zoals mijn Trendmethodische Aanpak theoretisch degelijk is gebleken.
Ik had me achteraf heel wat geld kunnen besparen door beter mijn eigen methode strikt te blijven volgen. Ook was het slimmer geweest als ik eerder goed had doordacht wat ik eigenlijk persoonlijk wilde met mijn beleggingen. Wat voor belegger ik eigenlijk was. Als ik dat indertijd en liefst al in 1987 beter voor ogen had gehad, dan had ik heel wat domme impulsposities wel uit mijn hoofd gelaten.
Wat ik vooral als belegger geleerd heb, is dat je een doordachte methode moet hebben waaraan je je ook blijft houden. Hoewel 2008 natuurlijk dramatisch was, was het pertinent niet het failliet van mijn methode. Die methode staat als een huis, alleen je moet geduld hebben en je niet door angst of hebzucht van het juiste pad af laten halen, zoals ik dat eind 2000 liet gebeuren. In 2008 zagen we de ergste beurskrach sinds de jaren dertig. Die heb ik in 2008 kunnen doorstaan zonder te gaan twijfelen. Het herstel in 2009, met de winstnames die toen mogelijk werden, bewezen dat de methode stevig als een huis staat.
Meer informatie over de Trendmethodische Aanpak treft u hier aan: https://www.beursbox.nl/trendmethodische-aanpak.html Deze methode is de basis voor www.beursaccent.nl.
Ik heb over ‘leren beleggen’ veel meer gepubliceerd. Zo is de Japanse Candles analyse een prachtige zaak. Op www.japansecandles.nl kunt u een gratis E-boek aanvragen. Ook was ik mede schrijver van een prachtige optiecursus die u gratis op www.optiecursus.com kunt opvragen.
Heeft u interesse in Turbo, Speeder of Sprinter beleggingen, schrijft u dan in op de eveneens gratis cursus op www.turbospecialist.nl.
Wat u nu ook kunt doen, is het gratis rapport “Leren beleggen” opvragen! U doet dat hier:
https://www.beursbox.nl/nieuws-beleggen/leren-beleggen.html
