Voorkennis in Amerika

Op welke wijze kon je in Amerika VOLKOMEN LEGAAL voorkennis gebruiken om er schatrijk mee te worden?
Het antwoord is simpel. Je gebruikte de kennis die je als politicus voor de rest van de markt uit verkreeg. Het was volkomen legaal. Het is pas sinds maart dit jaar illegaal geworden.
Je kon dus als politicus in functie ‘iets’ horen of zelf ‘iets ‘ inzetten en er op de beurs of via een snel op te richten bedrijfje volkomen legaal van profiteren.
Voorbeelden zijn er te over. Voormalige leraren die de politiek ingingen. Qua loon gingen ze er vrijwel niet op vooruit. Hun vermogen nam echter in verschillende voorbeelden toe tot tientallen miljoenen dollars. De reden? Op tijd grond en aandelen kopen op basis van voorkennis die je als politicus verkreeg of zelf creëerde.
Sinds maart dit jaar is het officieel verboden. Het vreemde is echter dat de wet zich nu specifiek richt op politici.
Nu ‘iedereen’ weet hoe ze rijk werden, kan je via de Amerikaanse versie van de wet openbaar bestuur er achter komen waar nieuwe snelwegen komen, welke bedrijven opdrachten krijgen en waar steun van de overheid naar toe gaat.
Zolang je geen politicus bent, is het legaal.
Het mooiste is overigens mogelijk als je een bevriende politicus hebt. De wet zegt namelijk dat een politicus niet PERSOONLIJK rijker mag worden van die voorkennis. Een ander er rijk mee laten worden of je bedrijf er rijker mee laten worden is volgens de letter van de wet nog altijd niet illegaal. Het misbruik van de gegevens gaat dus gewoon verder, alleen moeten politici net even iets slimmer gaan werken. Dat ze hun kennis echter blijven misbruiken is 100% zeker.
Is het in Europa anders?
Ja, zeker weten. Hier zijn slechts een handvol politici zo leep dat ze zich op deze manier verrijken. Ze zijn er wel, maar het zijn er slechts enkelen. De meeste Europese politici hebben geen enkele ervaring met de beurs en met louche ondernemen en het komt simpelweg niet in ze op om grof voorkennis te misbruiken… Echter er zijn enkele uitzonderingen en die maken het soms ook wel heel bont.
Ga maar na wie er buiten Guy Verhofstadt in Toscane een buitenverblijfje hebben. Ga maar na hoe open ze over hun inkomsten zijn. Een aantal politici hebben in dezelfde vallei prachtige optrekjes gekocht. Waarmee? Niet met hun loon. Zoveel verdienen ze niet. Het is gekocht met winst op investeringen en met niet nader genoemde bedragen die ze niet willen verklaren. Hoe kwamen ze als drukke politici aan de zeer winstgevende trades en deals? Zeg het maar…