Van der Moolen

Tijdens mijn rustperiode van de afgelopen weken is de slechte gang van zaken bij Van der Moolen tot een hoogtepunt gekomen. (of liever; een dieptepunt). Dit bedrijf, dat ooit ALLE dagen op de beurs winstgevend wist te zijn, kon na de stopzetting van hun bevoorrechte positie op de beurs nooit meer serieus een goed en doordacht ondernemingsbeleid formuleren.
Ze bleven te groot leven in een extreem duur pand aan de Amsterdamse grachten en ze bleven blind voor kansen die er wel waren, maar die ze simpelweg ’te min’ vonden.
Hun netwerk en hun kennis had de positie van IEX als voornaamste consumenten beleggingsnetwerk van de kroon kunnen stoten. Consumenten en dan met name kleine beleggers, daar wilde Van der Moolen niets mee van doen hebben. Dat was kruimelwerk in hun ogen.
Die arrogantie is naar mijn idee de voornaamste oorzaak van hun val geworden, want binnen het professionele circuit hadden ze weinig te zoeken en toen ze eindelijk met een soort Alex opzet voor consumenten kwamen, toen wreekte zich het feit dat ze geen toegang tot de consumentenmarkt hadden. Ze hadden simpelweg geen idee hoe ze consumenten moesten aanspreken.
Ik heb ooit in deze nieuwsbrief wel eens gezegd dat de enige rol waarvoor ik mijn vrijheid als ondernemer zou opgeven de rol van CEO van het beursgenoteerde Van der Moolen zou zijn.
Eigenlijk ben ik blij dat ze het nooit begrepen hebben. Toch is het ook jammer. Dat was Van der Moolen nu overkomen is had niet hoeven te gebeuren. Het is in mijn ogen puur slecht ondernemersschap wat er nu gebeurd is.