Systeem falen is routine geworden

We hebben allemaal gehoord dat in 2008 tot twee keer toe ‘het systeem’ bijna faalde. De vraag is, was dit uitzonderlijk, of is dit financiële systeem waarmee we leven in feite vrijwel constant onder een zodanige druk gekomen dat iedere onverwachte situatie de potentie heeft om het systeem te doen wankelen? Als dat laatste het geval is, is dat dan niet het bewijs dat ‘het systeem’ in feite niet meer voldoet?
Wanneer ging het eerder ‘bijna’ mis? Wat dacht u van 1987 toen de aandelenmarkten meer dan 20% in één dag verloren? Of December 1994 toen de Mexicaanse peso het begaf? Deze munt ging toen in enkele dagen tijd 85% onderuit. We hebben de Aziatische beursgriep gehad, die begon in Thailand.
In 1997 was het ineens over en uit voor de Russische roebel. Rusland besloot dat het niet meer ging terugbetalen op haar staatsleningen. Ik heb daar zelf ook een enorme som op verloren.
Toen was er ineens LTCM, het hedgefund van de Nobelprijs winnaars die het ineens niet meer begrepen. Met indertijd enorme bedragen moest de liquiditeit terug in de markt gebracht worden.
Maart 2000 viel de bodem onder de Internet bubbel vandaan. De Nasdaq verloor meer dan drie kwwart van haar waarde. In Amsterdam verloor de AEX index een vergelijkbaar percentage.
September 2001 begaf systeem het wederom bijna, met halverwege de val van de beurs de aanslagen in Amerika die een extra druk omlaag gaven en de wereld beurs handel zwaar hinderden.
In 2005 besloot Bush dat de geldhoeveelheid M3 voortaan staatsgeheim werd. Hoewel geen systeemfalen event op zich, wel een teken aan de wand. In 2007/2008 viel de bodem uit de subprime markt en bleek een hele industrie die door de banken was opgebouwd op drijfzand gebouwd te zijn.
Vervolgens zagen we in Amerika dat heel het bankensysteem faalde, met enkele extreem grote hypotheekbanken gebouwd op drijfzand en gebakken lucht.
In feite zien we steeds sneller gebeurtenissen die keer op keer de potentie hebben het volledige geldsysteem te laten falen. Het laatste feit is dat hele staten niet meer in staat zijn om op de vrije markt via het uitgeven van obligaties tegen een redelijke rente geld op te halen. Centrale banken creëren nu geld dat de staten dan tegen een vriendelijke rente lenen. De centrale banken creëren dat geld uit lucht. De kans op een systeem falen is weer extreem groot geworden, maar waar maken we ons nog druk om? Het gaat toch steeds goed?
Het is slechts de vraag WANNEER het ineens niet meer te repareren is met verzonnen geld of gemanipuleerde beurskoersen. Dit systeem gebouwd op bedrog en leugens is gedoemd te falen. Op een gegeven moment verliezen we het vertrouwen. Dat gaat gebeuren omdat het gehele systeem simpelweg op een gegeven moment niet meer geloofwaardig is.