Middenklasse (voor)steden voor de rijkere Spanjaard die niet in een grote stad wil wonen. Een treinreis van een half uur tot de grote stad. Tot enkele jaren geleden zeer in trek bij de middenklasse.
Goed wonen en toch binnen een redelijke tijdsafstand van het werk. Hele steden werden gebouwd… tot de crisis uitbrak. Van de één op de andere dag kwam alles stil te staan.
Wie toen voor 300.000 iets gekocht heeft, kijkt nu aan tegen een geschatte waarde van nog geen 200.000. Geschatte waarde, want kopers zijn er gewoon niet.
Ook langs de kust, tot enkele jaren geleden de plek waar op grote schaal illegaal ontwikkelend en gebouwd werd, want er was simpelweg veel te veel vraag, staat nu alles stil. Er zijn al voorbeelden van enorme panden met zeezicht die ooit geschat werden op 1.000.000 en nu op 300.000 nog geen koper kunnen vinden.
Als Spaans vastgoed ooit interessant was, dan liever nu dan vijf jaar geleden.
Met een Spaande Spaarbank die deze week een onverwachts grote staatssteun aan moest vragen zou ik echter nog wel even wachten. Die spaarbank is pas de eerste. Steeds meer Spanjaarden laten de betaling op hun hypotheek achterwege. Steeds meer banken komen in de problemen, steeds grotere kortingen zijn mogelijk bij gedwongen verkopen van onroerend goed. Dramatisch is een heel aardige omschrijving.
Dramatisch voor eigenaren die moeten verkopen. Dramatisch ook voor wie enorme schulden aanging om het onroerend goed indertijd te kopen. Menigeen zal dit niet niet meer goed kunnen maken. Als het uw droom was om aan de Spaanse kust te gaan wonen, dan is het nu tijd geworden om u te gaan oriënteren. Bij de komende paniekgolf kunt u dan snel toeslaan. Kijk wel uit. Ook de middenstand heeft het moeilijk. Een mooi huis is leuk, maar als de eerste winkel vele kilometers ver is, en de huizen in de omgeving het hele jaar door leeg staan, dan is zelfs het mooiste huis misschien niet zo prettig wonen.
