Terecht of niet, rondom Bouwhuis cirkelen de laatste weken de gieren, wachtend op een teken van zwakte om keihard toe te slaan. Bouwhuis ziet het gebeuren en heeft besloten dat de aanval de beste verdediging is. Volgens Bouwhuis zijn Dion Bartels en Quote gezamenlijk opgetrokken en daarom zijn ze beide en tegelijk in een kort geding gedaagd. Vooral Quote is nu nogal gepikeerd, omdat hun eigen onderzoek nu door Bouwhuis wordt afgedaan als een kopieeractie vanaf de gegevens die advocaat Dion Bartels al publiceerde.
Dan kan je natuurlijk verwachten dat Quote er een schepje bovenop doet, want publiciteit is prima, maar je moet natuurlijk wel de credits voor je eigen speurwerk krijgen. Volgens Quote hebben ze hun eigen onderzoek gedaan en zijn ze zeker geen hulpjes of copycats van Dion Bartels. Volgens Bouwhuis hebben ze alle twee de gegevens gehaald uit een stuk dat op niet geoorloofde wijze uit een intern of privé dossier is gelicht.
Quote moet nu gaan bewijzen dat het zelfstandig tot bepaalde conclusies kwam. Volgens Bouwhuis zijn vooral stukken uit zijn echtscheidingsdossier gebruikt als basis voor de beschuldigingen.
– Wat ik niet begrijp is waarom dat die stukken dan niet zouden kloppen. Is Bouwhuis zijn ex-vrouw dan in de echtscheidingsprocedure aan het belazeren met onjuiste informatie?
Overigens heeft advocaat Dion Bartels volgens Bouwhuis telefonisch al toegegeven dat hij inderdaad beschikt over ‘gestolen’ informatie. Informatie die door ex medewerkers mee naar huis is genomen en vervolgens is gestuurd naar de ex van Bouwhuis. Mijn vraag is dan wederom, is die gestolen informatie dan onjuist? De kern van klokkenluiden is juist het feit dat je naar buiten brengt wat de oplichter intern wil houden. Nu is de betrokken ex medewerker blijkbaar niet aangeklaagd, maar de persoon die ermee naar buiten treedt in de persoon van Dion Bartels wel.
In mijn ogen kan de rechter moeilijk een verbod tot publicatie opleggen zolang niet vaststaat of de informatie onjuist is. Mochten de gegevens namelijk wel kloppen en gebeuren er bij Bouwhuis daadwerkelijk zaken die derden schaden, dan is publicatie van die stukken zelfs een goede zaak, waarbij vrije pers het wint van bedrog.
Bouwhuis kan dan niet blij zijn, maar alleen als hij kan aantonen dat de berichten duidelijk onjuist zijn en daarom zijn naam onterecht schaden, lijkt het me toe dat hij zijn gelijk kan halen.
Dat Bouwhuis niet blij is met vooral Dion Bartels, dat is te billijken. Bartels is namelijk op basis van de hem in bezig gekomen stukken een zeer agressieve wervingscampagne begonnen onder de klanten van Bouwhuis. In wezen is hij daarmee wel heel erg ver gegaan en loopt hij ver vooruit op de zaken. Zou de informatie inderdaad onjuist zijn, dan is het de vraag in hoeverre Bartels al niet aanspreekbaar is voor smaad en laster en economische schade doordat de goede naam van Bouwhuis door de modder is gehaald. Het is één ding om te publiceren over aangetroffen ongeregeldheden, het is iets anders om dan heel gericht en doelbewust onrust te creëren onder de klanten en partners om maar aan nieuwe klanten voor de advocatenfirma te komen. Je kan op deze manier als advocaat je gelijk gaan krijgen door het de firma onmogelijk te maken nog te functioneren. Een soort Lakeman procedure, waarbij je de media gebruikt om je gelijk alsnog af te dwingen door een bankrun te veroorzaken. Ook dat kan Bouwhuis nu overkomen.
Ik kan me indenken dat je daar als ondernemer zwaar door geraakt kan worden en zeker een probleem is als heel het verhaal op onjuistheden en leugens gebaseerd is.
De klacht richting Quote is verder vooral het feit dat er volgens Bouwhuis te veel feitelijke onjuistheden in het artikel van Quote staan. zo gaat Quote er van uit dat een 9% rendement belofte niet kan worden waargemaakt, terwijl Bouwhuis haar betalingen tot op heden nooit verzaakte. Als dit komt omdat er vanuit een piramideopzet gewerkt wordt, dan moet je dat natuurlijk wel bewijzen. Blijkbaar zitten er in het Quote artikel wat slordigheden die volgens Bouwhuis wel aantonen dat de rest van het artikel ook rommel is. Wat de rechter daarvan vind, ik ben benieuwd, maar slordig is het wel. Een beetje beter journalistiek werk leveren had veel van die detailfouten kunnen bespraken. Het is voor Quote te hopen dat de rechter niet over die verkeerde details gaat vallen.
Volgens Bouwhuis mist uiteindelijk echter iedere onderbouwing voor de beschuldigingen van Quote en heeft Quote vooral Hans Wiegel willen raken.
Hans Wiegel is overigens samen met Bouwhuis één van de klagers. Hij heeft dus ook zowel Quote als Bartels persoonlijk aangeklaagd.
Of dit nu zo slim was om twee partijen in één dagvaarding aan te klagen, dat betwijfel ik. Als de gedaagden kunnen aantonen dat ze niets met elkaar van doen hebben, dan kunnen ze beide verwijzen naar de ander en zich nergens iets van aantrekken. Gisteren om 15:45 uur dienden de gedaagden zich te melden bij de rechtbank van Amsterdam.
De gedaagden moeten overigens wel 262 euro meenemen. Je mag dus gedaagd zijn, maar je moet wel geld meenemen naar het feestje. Blijkbaar de regel, maar eigenlijk wel een zotte regel.
