Volgens een Argentijnse krant kan het Spaansde Repsol fluiten naar een compensatie voor het genationaliseerde YPF.
De Argentijnse regering wil geen cent betalen. Repsol eist 10,5 miljard dollar.
Volgens de Argentijnen zitten er zo veel lijken in de kast, dat er van compenseren geen sprake kan zijn.
Ik vrees voor Repsol dat Argentinië gelijk heeft.
Repsol heeft namelijk enorm verzaakt. Zo erg dat Argentinië tegenwoordig olie moet importeren, terwijl voor de verkoop aan Repsol sprake was van de uitvoer van olie. Repsol heeft de productie steeds verder laten afnemen door stelselmatig erg weinig te investeren. In feite werd YPF leeggehaald.
Een prachtig voorbeeld van waarom belangrijke sectoren voor de economie misschien niet altijd aan (buitenlandse) bedrijven verkocht moeten worden. Immers zijn de belangen van die buitenlandse partij niet die van het land waar in dit geval de olie vandaan kwam.
Zo kan zo’n oliemaatschappij het land onder druk zetten. Ik ben geen voorstander van overheidsingrijpen dat weet u, maar in dit geval kan ik het billijken. De spanjaarden hebben het er naar gemaakt. Onze pers staat zonder meer achter Spanje. We hebben dan ook geen vrije pers. Onze pers balkt gewoon na wat ze voorgehouden wordt.
Zo spreken ze nu schande van Argentinië omdat ze dat van Europa moeten. Ik heb die dwang niet. Ik kan gelukkig gewoon wel zeggen en schrijven wat ik wil. Die Argentijnen hebben dit spel nu uiteindelijk goed gespeeld. Ik hoop dat daarmee overheden over heel de wereld slimmer gaan worden en de ‘privatiseringen ten koste van alles’ tot een verleden laten behoren. Ook Nederland is veel te ver gegaan. In plaats van jaarlijks dividend hebben veel overheden nu jaarlijks een extra last omdat iets te slimme politici direct Sinterklaas gingen spelen na de verkoop van bijvoorbeeld energie deelnemingen.
Zo kan je een land in korte tijd naar de verdommenis helpen. Vraag politiek Den Haag maar hoe je dat in sneltreinvaart kan doen.
