Wie betalen toch die winsten en Porsches van de winnende beurshandelaren?
– Het schokkende feit is, dat de kleine particuliere beleggers in feite de winnende spelers, die vaak groot en professioneel zijn, sponsoren. Hoe ze dat doen?
Heel simpel, ze jagen de particuliere belegger met veel media geweld in een te dure beurs, en jagen hem er midden in de crisis met net zoveel media geweld weer uit.
Ik kreeg gisteren deze mail van een nu ‘ex-lezer’.
"Hallo Ik ben gestopt met die flauwekul met aandelen
De verliezen werden te groot."
– Helaas heeft deze lezer al mijn waarschuwingen, al mijn kennisoverdracht niet begrepen. Deze persoon is een volgende sponsor van de beurshandel geworden.
Het schokkende feit is dat particuliere beleggers het gemiddeld maar drie jaar actief op de beurs uithouden en 90% van alle particuliere beleggers, dus ook van hem die langer op de beurs blijven, verliest geld!
De voornaamste reden is, ze kopen hoog en ze verkopen laag.
Ik merk het zelf in mijn adviesservice. Te vaak krijg ik na een koopadvies bij een gedaald aandeel reacties als… ja maar, dit aandeel daalde al zo veel, wat als het nog verder gaat dalen?
Dat terwijl ik het aanprees vanwege de winstgevendheid van de onderneming en het kocht vanwege de onderwaardering en juist het niet populair zijn op de beurs. DAN kan je met veel minder risico kopen. Ik garandeer niet dat de populariteit de volgende dag al omslaat naar populariteit, maar je koopt wel fundamenteel laag en met wat geduld komt het moment vanzelf wel dat zo’n aandeel weer populair wordt en fors in waarde gaat stijgen.
De meeste particuliere beleggers willen echter kopen als een aandeel al populair is. Dat voelt goed, namelijk met de kudde mee. Dan wijk je niet af, dat voelt veilig. Het probleem is alleen dat die kudde keer op keer naar de afgrond aan het galopperen is.
Goed beleggen is dus juist niet de paden van de kudde bewandelen, maar de kansen juist zoeken op de plekken waar de kudde ongetwijfeld binnenkort naar gaat zoeken. De winst zit dus ‘voor de kudde uit’ en nooit in de kudde. Over het algemeen geldt dus, populaire aandelen moet je als belegger winst op kunnen nemen, de ‘niet populaire aandelen’ die je als belegger koopwaardig acht, die moet je juist kopen op het dieptepunt van het beurssentiment. Hoe zwartgalliger men in de pers er dan over is, des te mooier is vaak de langere termijn kans op winst.
Dit is voor veel particuliere beleggers veel te moeilijk. Ze zijn al onzeker over hun beleggingskennis en dan ga ik ook nog eens zeggen dat ze aandelen moeten kopen die op dat moment in de pers neergesabeld worden. Dat die pers niets te maken heeft met uw rendement, dat kan er niet in.
Laat ik er duidelijk over zijn, de financiële pers gaat het om lezers, om adverteerders en soms om beursomzet. Of U winst kunt maken met hun artikelen en adviezen, dat zal ze een biet zijn. Daarvoor zitten ze niet in de markt, daarmee verdienen ze hun geld niet.
Leer dus om al die publicaties van de financiële pers en bankanalisten met een flinke korrel zout te nemen. Ze zijn er slechts om de kudde heen en weer te jagen. Dat levert namelijk omzet en sensatie op. Als u zich laat meeslepen door het mede door hen gecreëerde sentiment, dan gaat het snel de verkeerde kant op met uw rendement.
