Hoe komt het toch dat er bijna nooit een reeks van 10 negatieve dagen achter elkaar in de index aanwezig is? Zelfs in een neerwaartse trend komt dat gewoon heel zelden voor.
Het blijft verbazen, maar ook in een neerwaartse trend zien beleggers opwaartse kansen en dat leidt er toe dat er zich ineens een positieve dag aandient.
Het sentiment lijkt gekeerd en dan komt het… Dan komen de beleggers naar voren die bang zijn om winsten te missen. De timers.
We zien ook nu in de Dow Jones een daling van 16.500 naar ruim 1.000 punten lager. Toch was hier ook geen sprake van een daling die dag na dag doorgezet werd. In de laatste 10 dagen toch drie keer een kleine stijging op dagbasis.
die keer een korte opleving… of was gisteren het begin van de stijging?
Adam Smith gaf het in 1775 al aan, we overschatten ons vermogen om risico’s in te schatten. Te veel beleggers stappen dus in feite al blind in. Dat terwijl niet alleen de koers, maar ook het volume en ook andere indicatoren veel kunnen zeggen over de kans dat het herstel doorzet.
Een kwestie van kennis en ervaring.
En wat deed ik?
Ik maak me niet zo’n zorgen over die timing. Ik koop wat ik interessant vind en als ik twijfel over de timing, dan wil ik nog wel eens de positie in twee stukken hakken. Puur voor mijn eigen aandelenportefeuille heb ik vooral een buy and hold strategie. Dat bleek de laatste jaren niet de beste strategie te zijn. Vraag maar aan Warren Buffett. Voor het eerst in zijn lange loopbaan heeft hij over 5 jaar bezien de S&P500 niet verslagen. Een ramp?
Neen, maar het geeft wel aan in wat voor rare markt we terecht zijn gekomen. Immers, als de aandelen van de degelijkste winstgevende bedrijven over een periode van vijf jaar bezien niet een superieur rendement voor beleggers geven, wat voor aandelen doen dat dan wel?
Wat zegt dat over de kwaliteit van de markt en de kwaliteit van de beleggers?