Minder werklozen in Nederland

Het is raar, maar terwijl we in de pers steeds weer horrorverhalen lezen over (massa)ontslagen en bedrijven die meer winst maken en dan toch mensen ontslaan, is het over heel Nederland bezien wel zo dat het aantal geregistreerde werklozen verder is afgenomen. Hoewel er dus in zekere opzichten een reëel economisch probleem is en we enorme problemen voor wat betreft werkgelegenheid kennen, is het ook weer zo dat er duizenden minder werklozen zijn… Of is dat niet zo?
Er zijn immers geen duizenden banen bij gekomen! Het is namelijk dat het aantal werklozen af nam. We hebben te maken met vergrijzing (werklozen die nu verschuiven naar de AOW) en met het feit dat studenten langer doorstuderen omdat ze het idee hebben dat er nu geen goede banen beschikbaar zijn.
Wat we daarbij niet mogen vergeten, is het feit dat de crisis nu pas financieel gezien individueel aan de bel begint te trekken. Kijkt u bijvoorbeeld naar de gemeente waarin u woont. Vrijwel zeker dat er enorme bezuinigingen aan zitten te komen. In mijn eigen gemeente moeten sportverenigingen bijvoorbeeld 20% inleveren. Het kan niet anders dan dat de leden van de verenigingen dit volgend jaar gaan voelen in hogere lidmaatschapskosten. Dat begint consumenten dus te raken. Misschien dat de gemeentelijke belastingen niet eens rechtstreeks omhoog gaan, maar ook indirect zullen we de pijn gaan voelen.
Op meer vlakken zien we dat de kosten nu bij de eindconsument komen te liggen. Besparingen in het zorgstelsel betekenen dat het basispakket verdere versmallingen zal gaan zien. Resultaat, meer kosten bij de eindconsument.
Dat het aantal werklozen minder is geworden, is fantastisch. Ik ben er oprecht blij mee, maar we moeten inzien dat we nu pas gaan betalen voor de crisis die de banken veroorzaakt hebben. Het feit van minder werklozen is ook onderdeel van de statistiek en u weet, er zijn leugen, er zijn grove leugens en dan is er de statistiek.
Wat we zeker weten is dat de koopkracht flink zal afnemen door overal kleine kostenverhogingen die ons slinks links en rechts worden opgelegd. Steeds vaker niet in de vorm van rechtstreekse belastingen.