Mijn beroerde portefeuille

Ik heb naast Modelportefeuille, dat ik openbaar bij hou, ook een zakelijke beleggingsrekening die ik niet openbaar bij hou.
Degelijke beleggingen en cash in de vorm van goud en zilver. Het is net Modelportefeuille, alleen zijn de ingenomen posities bijna allemaal in Amerika ingenomen.
Helaas staan de aandelen in deze degelijke zakelijke portefeuille er net zo beroerd voor als Modelportefeuille. De enige reden dat ik nog op winst sta, is het feit dat ik mijn cash geld in goud en zilver heb aangehouden.
Slordig, stom, had anders gekund, maar had ik het ook achteraf bezien anders gedaan?
Ja, natuurlijk, als je achteraf mag beleggen, dan zou je alleen de winstgevende posities innemen, maar even serieus, zou ik echt anders willen beleggen?
Hoewel mijn aandelenposities over het algemeen onder water staan, zeg ik neen.
Immers is het een momentopname en op dit moment hoef ik niet te verkopen. Het is jammer dat de posities op verlies staan, maar ik heb vaak genoeg meegemaakt dat het in korte tijd er heel anders uit kan zien en als je de positie dan niet al van te voren had, dan had je achteraf ook vrijwel nooit mee kunnen doen. De zonne-energie posities wonnen gisteren weer 15% aan waarde. Zo hard kan het gaan.
Als je herkent dat het ook qua koers (weer) goed gaat, dan is het vaak al erg laat. Eén van die koersen is al weer 100% hoger dan de laagste koers van drie weken geleden!
Nu zit ik er al in en hoewel het bijna altijd om winstgevende bedrijven gaat, doet de koers in een aantal gevallen nog vrijwel niets. Een K/W verhouding van 10 bleek achteraf bij aankoop al te duur. Nu is het soms al gezakt naar 7. Ik heb echter geen haast. Ik heb ook overdag andere dingen te doen dan alle koersbewegingen van alle posities te volgen en alles afdekken met opties en daar heel actief in zijn, daar heb ik de zin en tijd ook niet in.
Dan moet je dus niet zeuren als posities onder water gaan.
Het gemak van een rustige portefeuille komt met het risico dat je tijdelijk onder water gaat. De vraag is hoe lang je je adem dan in kan houden.
Warren Buffet bewees dat hij dat jaren kan. Ik heb dat ondertussen helaas ook al bewezen.
Natuurlijk had ik dat graag anders gehad. Het is veel leuker om je ieder jaar op je borst te slaan dat je het zo goed zag, terwijl je in feite slechts de mazzel hebt dat de koers je kant op ging terwijl je verder weinig deed. Ik ben in Modelportefeuille en in mijn zakelijke portefeuille een luie belegger. Een luie belegger die wel op winst staat, maar eerlijk gezegd vooral dankzij goud en zilver.