Last onder dwangsom

De AFM is de laatste maanden bijzonder actief de lasten onder dwangsom onder kleinere verzekeringstussenpersonen aan het uitzetten. De wet is veranderd waarbij niet alleen de tussen personen veel meer dan vroeger moeten aantonen ook kennis van de materie te hebben, ook moeten ze veel meer informatie van de klant vragen en daarbij ook goed vastleggen. Vooral dat laatste gaat nog wel eens mis, speciaal wanneer een klant, net als vroeger, net even iets meer dan wettelijk toegestaan wil hebben. Gingen tussenpersonen daar vroeger graag in mee, de klant is immers koning, nu lopen ze de kans dat de AFM bij een controle die afwijkingen net even ziet en dan volgt de sanctie. Vaak wordt dan nog meer informatie nagekeken en vooral daar waar de tussenpersoon erg graag een actieve opstelling naar de wensen van de klant toonden, wordt deze daar nu zwaar op afgerekend.
Bijna iedere dag is er wel ergens in Nederland een kleine tussenpersoon het haasje.
De grote banken en verzekeringsmaatschappijen zien dit met groot plezier aan. Niet alleen hebben die de afgelopen jaren consumenten echt bedonderd met hun woekerpolissen, maar door de enorme aandacht van de AFM op de kleine tussenpersonen zien de grote maatschappijen hun marktaandeel flink toenemen.
De AFM doet goed werk door de kwaliteit te willen verhogen, maar door hun werkwijze lijken ze vooral de kleine partijen te pakken, terwijl de echte fraudes, waar vele miljoenen mee gemoeid zijn, nu nog altijd niet dankzij de AFM naar boven komen. Ze pakken de tussenpersoon op 5 euro teveel verstrekte hypotheek. De bank die 1% teveel rente rekent en die daarmee per klant over dertig jaar bezien tienduizenden euro’s benadeeld, die blijft buiten schot.
Met haar werkwijze is de AFM slechts een pion van de grote marktpartijen. Triest is dat de AFM zelf eigenlijk nooit grote fraudes opspoort. In feite komt de AFM dan pas in beeld als het leed al geleden is en de kranten er al berichten over plaatsten. Zegt ook dat niet iets over de effectiviteit van de AFM?