Kritische noot over de nieuw AIFM regelgeving

Tot mijn verbazing liet Ronald Gerritse van de AFM zich bij de presentatie van de nieuw AIFM richtlijn zich zeer kritisch uit over de wanstaltige regelgeving.
Hij zei het misschien niet met dezelfde woorden, maar ook zijn woorden liegen er niet om.
De regelgeving kwam tot stand door een oplegging van boven. Vervolgens werden er de nodige aanpassingen op gedaan, vaak ingegeven door nationalistische motieven en mogelijk ook aangestuurd door machtige financiële partijen die hun straatje schoon wilden houden ten koste van de straatjes van anderen.
Zelfs Gerritse heeft het over regelgeving die een overreactie was.
Zo zei hij onder andere, en dat is toch voor een toezichthouder niet mis: Je kunt vraagtekens stellen bij de proportionaliteit en bij de effectiviteit van de regels en je kunt je ook afvragen of onnodige stapeling van regelgeving overal is voorkomen.
Maar goed, tot zo ver wil hij gaan en vervolgens is hij weer de brave ambtenaar die gewoon doet wat hem is opgedragen. Bevehl ist immers bevehl.
De AFM is WEL in haar nopjes met de implicaties van deze overreactie van de wetgever.
De AFM krijgt er weer bergen werk bij en een vrijwel absolute macht vanuit een draak van een regeling. Dit is voor de toezichthouder als een orgasme dat maar wil voortduren.
Alles zit mee!
Slechte regelgeving, een enorme uitbreiding van de markt, naar zelfs zorginstellingen en bij wijze van spreken de fietsenzaak aan toe, en een wet die rammelt zodat de stempel die de AFM er op kan drukken maximaal is.
Ondertussen weet de AFM nog weinig van de markt die ze moet reguleren. Ze geeft dat ook toe.
Je laat dus een bijna blinde een straaljagerpiloot op volle snelheid controleren.
U begrijpt wel op welk niveau er dan gecontroleerd gaat worden. Op neuzel zaken, want de echte inhoudt kan de AFM helemaal niets mee.
De AFM roept vrolijk op om gezellig samen te werken. Zou ik ook doen als ik net in feite onbeperkte mogelijkheden in mijn schoot geworpen heb gekregen.
In alle vrolijkheid kan je dan oproepen tot prettig samenwerken. Je weet dat ze namelijk toch niet om je heen kunnen en jij hebt de sleutel tot hun markt in handen. Willen ze die markt betreden of blijven bedienen, dan zullen ze bij jou als AFM moeten komen bidden en smeken.
Dit heeft niet veel meer met marktwerking en vrije handel te maken.
Ik wil niet stellend dat toezicht niet nodig is, maar als we financiële bedrijven failliet hadden laten gaan, waren we goedkoper uit geweest en hadden we de beste controle die je je kan indenken gehad, namelijk die van de faillissementswet. Die is heel wat grondiger dan de AFM.
Leest u hier de speecht van Gerritse