Recent was er de discussie tussen twee beleggingsgrootheden. Een aandelen goeroe en een obligatie goeroe hadden het over de kansen voor aandelen.
Volgens één van de twee is het nu na 100 jaar groei simpelweg over voor aandelen. Zouden aandelen de groei van de afgelopen 100 jaar namelijk in dezelfde snelheid volhouden, dan zouden over 100 jaar aandelen al het geld in de wereld waard zijn.
Een gevolg van exponentiële groei.
Helaas blijkt hij het naar mijn idee niet geheel begrepen te hebben. Immers hoeven aandelen niets te doen om toch ieder jaar 3% te stijgen. Immers komt er gemiddeld 3% per jaar aan nieuw geld bij. Aandelen moeten dus grofweg met dat percentage in koers stijgen willen bedrijven in geld evenveel waard blijven.
Er zit echter naar mijn idee nog een andere denkfout in zijn redenatie.
Hij keek naar de index. De index is echter niet de totale beurs.
De index is slechts een deel van de markt en wel het meest populaire deel. Dat deze aandelen meer waard zijn is geen verrassing. De omvang van de bedrijven is de laatste 100 jaar ook enorm toegenomen. Globalisatie heeft nogal wat invloed gehad. Deze groei zit er nog altijd in.
Simpelweg naar de afgelopen 100 jaar kijken en dat projecteren op de volgende 100 is net zo zinvol als een appel en een peer vergelijken.
Kunnen aandelen de aankomende 100 jaar meer waard worden? Ja, ik ben van mening van wel. Althans, de aandelen van winstgevende bedrijven. Ze zijn namelijk meer waard geworden, maar de waardering is niet heel veel toegenomen.
Daarbij komt, als we naar groei kijken, naast de inflatie correctie ook nog eens de winst van het bedrijf zelf er bij kijken. Een rendement van gemiddeld 7% is dan toch helemaal zo gek niet voor een goedlopend bedrijf.
Dat de indices gemiddeld dus met 7% kunnen stijgen is goed mogelijk… Immers bestaan die indices steeds weer uit andere bedrijven.
We zagen dat mooi bij ABNAMRO. De indexstand profiteerde van de stijging, maar het aandeel was geen indexfonds meer toen het ganationaliseerd werd. De index profiteerde dus omhoog, maar had niet het nadeel omlaag omdat het aandeel in de bankencrisis toen het naar nul ging, al niet meer in de index zat.
De waarde van de aandelen die van de index deel uitmaakten nam achter, (dus berekend na de exit van ABNAMRO en inclusief dit aandeel) niet toe, maar door de berekeningswijze was de index wel hoger.
We zien daarbij ook nog eens aan de index genoteerde bedrijven dat hun groei voorlopig nog niet tot staan gebracht is. Wij vonden in Nederland KPN al groot. Vergelijk dat eens met China Mobile dat maar liefst 223 miljard waard is. Google is ondertussen ook al 247 miljard waard en Apple maar liefst 638 miljard.
Met 7% gemiddelde groei is er iedere 10 jaar een verdubbeling van de index, maar zoals gezegd hoeft dat geen verdubbeling van de aandelenwaarde in te houden.
Een groei van 7% over de gehele linie is inderdaad niet oneindig vol te houden. Dat zal ook niet gebeuren. Bedrijven leven daarbij ook niet oneindig. IBM was ooit enorm en daalde fors. Microsoft nam het over en werd veel groter. Microsoft daalde en Apple nam het over en werd heel veel groter. Via die haasje over methode kunnen we de groei nog heel lang volhouden. Ook Apple zal afgelost worden door een bedrijf dat nog weer veel groter gaat worden. Dat lijkt nu haast onmogelijk, maar zo leek het ook bij IBM en Microsoft te zijn. Ik denk dat Apple kwetsbaarder is dan IBM en Microsoft in hun gloriedagen waren. Hoe lang haasje over mogelijk gaat zijn is de grote vraag. Misschien komt er een tijd dat de overnemer niet meer zo groot wordt, maar wel veel groter zal zijn dan degene die daarvoor de grootste was.
De conclusie dat aandelen geen toekomst meer hebben deel ik pertinent niet. In mijn ogen is dat zelfs klinklare onzin. Niet de waarde van de aandelen is het probleem. Als er al een probleem is, dan is het dat de aandelen steeds minder verhandeld worden en dat derivaten in feite de waarde bepalen. Dát is naar mijn idee een groter probleem.
